Je bent een pragmaat, zo tussen de 25 en 40 jaar, en je verwacht veel van de organisatie waar je werkt, van je collega's en vooral van je zelf. Want pragmaten kiezen niet voor de makkelijkste weg; ze zijn zeer gedreven en verwachten dat mensen om hen heen dat ook zijn.

Afgelopen donderdag was het zover, de tweede sessie generatieleren met deze keer in het middelpunt de pragmaten. Onder begeleiding van Aart Bontekoning (http://www.aartbontekoning.com) gingen zo'n 20 pragmaten in twee groepen enthousiast in gesprek met elkaar en flip-over. Van een afstandje keken de deelnemers behorende tot generatie Y toe hoe de lijstjes van de pragmaten over werkenergie en energiezuigers tot stand kwamen. Gepassioneerd vertelden de pragmaten over hun top 5 en het bleek dat de twee groepen bijna unaniem waren wat betreft hun voorkeuren.

Energie bronnen:
1) Vrijheid
2) Uitdaging
3) Succes / Realisatie
4) Ontwikkeling
5) Passie

Energie lekken:
1) Slachtoffers
2) Passiviteit
3) Gebrek aan visie / Geen leiderschap
4) Bureaucratie
5) Politiek machtsspel

Het onderzoek kon beginnen: wat zijn nu de verschillen tussen de pragmaten en de Y-ers?! Tijdens de eerste sessie waren namelijk dezelfde twee vragen aan de screenagers / einsteiners / Y-ers gesteld en dit waren toen de bevindingen:

De top 5 van waarden die zorgen voor Y-ig werkplezier:
1) Variatie / Afwisseling
2) Vertrouwen ontvangen
3) Verantwoordelijkheid
4) Gezellige collega's
5) Vrijheid

De "K-dingen":
1) Passieloze medewerkers
2) Hierarchie
3) Geen inlevingsvermogen
4) Eentonigheid in werk
5) Slechte faciliteiten.

De dialoog ging van start:
Y: "Wat bedoelen jullie (pragmaten) nu eigenlijk met vrijheid, en succes?"
P: "Hoe bedoel je dat? Dit waren gewoon dingen die meteen naar voren kwamen, zonder er echt verder op in te hoeven gaan."
Y: "Ok, maar geef dan eens een voorbeeld?"
P: "Die hebben we eigenlijk niet besproken, ik neem aan dat iedereen er zijn eigen persoonlijke ervaring mee heeft maar die hebben we niet uitgewisseld."
Y: "Ik zou wel graag zo'n ervaring willen horen!"

En dat was eigenlijk meteen de kern van het grootste verschil. De Y-ers waren tot hun top 5 gekomen door met elkaar verhalen uit te wisselen en zo tot de kern van de zaken te komen die er voor hen toe doen. De pragmaten hadden de factoren in rap tempo op papier geknald en hadden maar de helft van de tijd nodig die de Y-ers eraan hadden besteed. Ook bleek het dat Y-ers veel meer waarde hechten aan randvoorwaarden als een mooie werkplek en inspirerende ruimte. Maar het grootste verschil in mijn optiek is dat de groep pragmaten vooral door de bril van de ratio naar de werkwereld kijkt, en de Y-ers meer met de bril van de emotie. Gevoel speelt bij de young professionals een grotere rol bij het kiezen van een werkgever, en bij de afweging of je deel wilt blijven uitmaken van een organisatie. Waar een pragmaat zijn context veelal als maakbaar ziet, en al een stappenplan in zijn hoofd heeft over hoe hij iets wat hem echt niet bevalt kan aanpakken gaat een Y-er eerder bij zichzelf te rade of de context waar hij in is belandt wel bij hem of haar past. Waar een pragmaat zichzelf bijna in stukjes knipt om al zijn eigen en opgelegde doelstellingen met succes te ver-'waar?'-lijken zal een Y-er eerder een jaartje op wereldreis gaan om uit te vinden wat hij nou echt wil.

Ben jij ook zo benieuwd wat nu de verschillen zijn tussen de Y-ers en de generatie X, of de protestgeneratie, meld je dan aan voor de focusgroep van desbetreffende generatie door een mailtje te sturen naar marieke@berckeleysquare.nl. Laten we ont-dekken en samen-werken!