Gisteren was ik op uitnodiging van Anook Cleonne Visser op het NRC Focus Vertrouwen seminar. Anook heeft meegedaan met 'vertrouwen verbeeld' een initiatief van Art Partner om kunstenaars en de financiele wereld met elkaar in contact te brengen. Binnen een week voor elkaar krijgen je werk in zo'n setting onder de aandacht te brengen. Chapeau, dat mag je met recht een stoute schoenen actie noemen.

Plaats van handeling de Beurs van Berlage in Amsterdam. Het gezelschap bestaat uit twee Amerikaanse sprekers, een hoogleraar Economie uit Rotterdam, een thrillerschrijver als spreekstalmeester, tachtig mannen en een enkele vrouw. Voertaal Engels, overwegend donkergrijze kostuums, een enkele vlinderdas, een rode bandplooibroek, een spijkerbroek en een regisseur, een kunstenaar en twee kunstenaarmakelaars. Mensen van de organisatie en catering, heerlijke hapjes en een muzikaal trio van staande bas, gitaar en saxofoon.

Wat hebben zij met vertrouwen? Kun je voorbij het uiterlijk kijken? En wat zie je dan? Wat komen ze halen? Wat komen ze brengen? Wat zoeken ze? Wat zoek ik? Wat kom ik halen? Wat kom ik brengen? Lastige vragen, goeie vragen die me aan het denken zetten. Mijn gedachten dwalen af naar Galilei. Is er een Galilei over vertrouwen en de kredietcrisis? Is er iemand die weet hoe het in elkaar steekt maar niet wordt geloofd. Misschien is hij wel aanwezig? Die man die vertelde dat hij een boek schreef over vertrouwen? Wie worden er verketterd?

Wie kun je vertrouwen? jezelf, een boek, een schrijver, een wetenschapper, je buurvrouw, de wetenschap, elkaar, je leraar, je baas, je intuitie, de kerk, de islam, een ander geloof. Samen of alleen, zoek je het in de logica of de retoriek, gaat het over liefde of haat? Allemaal invalshoeken die me aan het denken zetten. Wat denk ik eigenlijk voorbij de taal?

Op de terugweg in de trein dient zich een antwoord aan. Ik snij mijn neus aan het scherpe papier van de meegekregen NRC en bloed flink. Geen zakdoek bij de hand, pijn in mijn neus, bloed over mijn handen en flink balend. Een voor een ben ik mijn medepassagiers om een zakdoek gaan vragen en bij elke vraag zag ik medeleven en de bereidheid om de hele tas ondersteboven te halen op zoek naar een zakdoekje in de ogen van mijn medepassagier. Er zit een wereld van symboliek in deze scene voor wie het wil zien. Voor iedereen is dat weer anders.

Voor de een is vertrouwen een biologisch/economisch begrip van welbegrepen eigenbelang, voor een ander is het verbinding en liefde en voor weer een ander is het een zaak van waarden en normen. Van belang is niet het antwoord maar het gesprek erover. Dat is meer dan belangrijk, dat is essentieel. Voor vertrouwen moeten we met elkaar in gesprek blijven en daar rustig de tijd voor durven nemen.

Voor wie dat ook wil is het wellicht een idee 20 mei in Utrecht aan te sluiten in de kring waar we een gesprek voeren over vertrouwen. We organiseren dat om de zoveel tijd ter gelegenheid van het uitkomen van het tijdschrift Slow. Het meinummer daarvan staat ook al in het teken van vertrouwen.

Meer weten? Of schrijf je in voor het Slow Trust Event in seats2meet.