"Wat is het doel van jouw bedrijf,"vroeg iemand me van de week. "Mensen conflictvaardiger maken." Mijn gesprekspartner vond dat niet echt een goed doel. Hij werkt om  geld te verdienen. Maar wat doe je dan met al die stapels geld?

Voor mij is geld een van de middelen om een doel te bereiken. Soms noodzakelijk, maar vaak alleen maar simpel en weinig creatief. Dus als ik ooit de Staatsloterij win (ja, ik weet het, dan moet ik eerst een lot kopen), dan zou ik daar heel veel leuke dingen mee kunnen doen. Natuurlijk een deel gebruiken voor de familie, maar ook een deel voor bijvoorbeeld microkredieten.  Of om projecten die vrienden van mij ondernemen voor jongeren in prachtwijken te steunen. Want een subsidie krijgen, is soms heel lastig.
Mijn gesprekspartner was er heel resoluut over. Hij deed nooit mee aan loterijen. Als hij zou winnen, zou dat niet fijn voelen. Hij wil werken voor zijn geld.

En dat houd me al een paar dagen bezig. In mijn hart voelde ik mee met mijn gesprekspartner. Hij had al zoveel geld verdiend, maar toch voelde dat voor mij als armoede.
Want als ik een taart bak voor een jarig kind, ben ik blij dat zij er blij mee is, dat is voor mij niet te vertalen in geld. Als ik mijn dagje per week menselijk verantwoord onderneem, dan is de beweging die ik creëer niet in geld te vatten. Iemand vind weer een baan of een groep kan weer verder bouwen. Het "dank je wel" in woord of blik is meer dan genoeg. Met geld kan ik dat niet kopen, alleen door een stukje van mezelf te geven. En er komt altijd zoveel terug, dat er meer dan genoeg overblijft voor de volgende en de volgende en de volgende...