In een training vertelde een deelnemer dat hij zo´n leuke kerstborrel had gehad. Normaal hikte hij er altijd verschrikkelijk tegenaan. Dezelfde mensen, die hij al jaren ziet of juist al jaren niet ziet. Dezelfde flauwe grappen, dezelfde saaie kersttoespraak, dezelfde goedkope wijn. Het liefst was hij niet gegaan. Maar ja, je moet je neus toch laten zien, hè? Dus had hij zich dit jaar voorbereid, door een vrije middag te nemen en met de hond door het bos te struinen. Het was er prachtig, met al die rijp en mist. Daarna had hij een lang, warm bad genomen en zich zorgvuldig aangekleed. En intussen had hij zich voorgenomen om plezier te hebben.

De avond werd een doorslaand succes. Hij bleef tot het einde, wat hij anders nooit deed, maar er waren zoveel gezellige mensen. Iedereen wilde hem even spreken. De wijn was nog steeds Chateau Migraine, maar met liefde geschonken door de directeur. Er waren wat ongemakkelijke momenten, maar over het algemeen genomen, was het gewoon leuk. Heel anders dan andere jaren.
Terwijl hij zat te vertellen, popten twee dingen op in mijn hoofd.
Het eerste is: waarom ga je naar een kerstborrel, als je daar totaal geen zin in hebt? Wie vindt dat jij je neus moet laten zien? Wie weet denken alle collega´s wel stiekem: ´Ik hoop dat hij niet komt, want dat is zo´n stuk chagrijn, maar ja, ik moet wel aardig tegen hem zijn.´ En door al die ´ik moet wels...´ wordt een kerst- of andere borrel alleen maar een verplicht nummer in plaats van een mooie gelegenheid om je collega´s eens een keertje buiten het werk om te spreken en samen iets te vieren of af te sluiten.
Het tweede is: je kunt kiezen of je een leuk feest hebt of niet. Deze deelnemer deed dat onbewust. Ergens in de dagen voor die verschrikkelijke verplichte borrel nam hij het besluit om er iets van te maken. Hij bereidde zich voor, zowel lichamelijk als geestelijk. En ineens was het gezellig, waren zijn collega´s leuk en was zelfs de wijn nog drinkbaar.

Als je deze dagen verplichte nummers hebt, vraag je dan eens af: waarom ga ik er naar toe? Wat bied ik de anderen, als ik toch alleen maar chagrijnig kom wezen? En: Je kunt kiezen voor een leuk feest. Door je voor te bereiden, niet alleen me feestkleren en een lekker luchtje, maar door het besluit te nemen, dat het leuk, gezellig en fijn wordt, al was het alleen maar achteraf in de auto, als je alles wat gebeurde met gepaste hilariteit de revue laat passeren ;-)!

Ik wens iedereen die dit leest, heel bijzondere kerstdagen!