Vanmorgen in Metro: “driekwart van de Nederlandse bevolking ligt zondagnacht wakker van de gedachten aan de nieuwe werkweek.” Ik ben gechoqueerd! Onderzoek van Monster Worldwide, de moederorganisatie van vacaturesite Monsterboard.nl, onder 25.000 werknemers in dertien landen wijst dit uit. Vergeleken met andere landen doen we het nog niet eens slecht ook niet.

Voor een kwart van de Nederlanders zijn slapeloze nachten vanwege een naderende werkweek een terugkerend probleem, zo blijkt uit het onderzoek. Hongaren en Amerikanen zijn er zelfs nog erger aan toe. Van hen ligt meer dan de helft wakker bij de gedachte aan een nieuwe werkweek. Het Europees gemiddelde ligt op 42%.

Een oorzaak voor deze wereldwijde ‘insomnia’ is natuurlijk moeilijk aan te wijzen.Uiteraard zijn er veel mensen die zullen zeggen dat de toenemende werkdruk, die leidt tot meer stress en onrust, de grote veroorzaker is. Maar wat als de reden in een zijstraat hiervan ligt? Wat als blijkt dat gewoon heel veel mensen niet het werk doen wat ze graag zouden willen?

Tuurlijk, ook als je werk doet wat je echt leuk vindt kun je wel eens wakker liggen. Sommige dingen lopen nou eenmaal niet altijd zoals je graag zou willen. Maar toch denk ik dat veel mensen zich in de praktijk niet vaak genoeg afvragen of ze nog wel de dingen doen die ze leuk vinden. Er zijn nou eenmaal genoeg excuses om te blijven doen wat je nu doet. De vraag is of je daar verder mee komt. Je bent immers beter in de dingen die je wél leuk vindt.

Misschien dient zich hier wel een oplossing voor de krappe arbeidsmarkt aan. Stel dat het merendeel van de mensen die op zondag wakker ligt, eigenlijk niet volledig past in hun functie. En zich allemaal beseffen dat zij gelukkiger kunnen worden in een andere omgeving... Een flauwe berekening: Nederland telt meer dan 7 miljoen werknemers en per jaar komen er 1,1 nieuwe vacatures bij. Het onderzoek wijst uit dat de groep nachtbrakers uit iets minder dan 2,5 miljoen personen bestaat. Als zij allemaal op zoek gaan naar een baan die beter bij hen past, kan een groot deel van de nieuwe vacatures worden opgevangen. En ja, natuurlijk. Ik hoor u denken. Natuurlijk ontstaan er dan weer nieuwe vacatures. De nachtbrakers laten immers weer een open werkplek achter. Maar als zij allemaal terecht komen op een plek die zij daadwerkelijk leuk vinden, dan zijn ze daar ook beter in. En dus zullen ze beter presteren, minder snel ziek zijn, flexibelere uren draaien, vaker thuis dingen afwerken enz. Kortom, meer productiviteit! En dan kunnen we het ineens af met veel minder arbeidskrachten. Iedereen gelukkig nietwaar?

Laten we het gewoon eens een tijdje proberen. Wat mij betreft maken we er een nationale ‘ik-ben-mijn-werk-beu-dag’ van! Iedereen die niet gelukkig is met zijn of haar functie roep ik op daar werk van te maken.

Of misschien moeten we alle wakker liggende arbeidskrachten op een zondagnacht bijeen brengen (slapen doen ze immers toch niet) op een banenruilbeurs. Wellicht doet iemand anders jouw werk fluitend terwijl jij er nachtenlang van wakker ligt.