Dat veel bedrijven nogal stugge en logge organisaties kunnen zijn, is algemeen bekend. Dat dit voornamelijk geldt als het om internet gaat, behoeft ook al bijna geen uitleg meer. Maar dat de ‘internetlogheid’ van bedrijven nog steeds aan het toenemen is, had ik even niet zien aankomen. Ik ben verbaasd. Of toch ook weer niet? Ik vraag me in ieder geval af of bedrijven straks nog wel in staat zijn om hun ‘internetachterstand’ in te halen. Op dit moment zijn ze blijkbaar met hele andere dingen bezig.
Vaak kom ik er voorbeelden van tegen. Bedrijven die, bijna wanhopig, proberen sociale internetmedia buiten de deur, en dus buiten bereik van hun werknemers te houden. Ik vind er vaak van alles van, maar heb ik niet altijd de behoefte hier iets over te schrijven. Vandaag wel. Want deze week kom ik voor de derde keer een bericht tegen over het
onderzoek van Webwereld. “Steeds meer bedrijven blokkeren websites zoals
Hyves en
YouTube.” Sorry, steeds meer zegt u? En ik maar wachten op een artikel waarin zou staan dat juist steeds meer bedrijven het gebruik van deze websites gaan stimuleren.
Uit het
onderzoek van
Webwereld blijkt dat inmiddels de helft van de bedrijven in Nederland sociale internetsites blokkeert. 45% van de bedrijven heeft daarbij tevens een verbod uitgevaardigd op het gebruik van MSN. En één derde van alle bedrijven in Nederland controleert voortdurend het surfgedrag van haar medewerkers.
“Bedrijven zijn bang dat kritische bedrijfsgegevens op internet terecht komen”, zo verklaard het onderzoek de hopeloos behoudende houding van Nederlandse bedrijven. Ik betwijfel of dit de waarheid is. Ik denk dat bedrijven wakker liggen bij het idee dat zij de identiteit van hun merk niet meer in de hand zouden hebben. En dat is nou precies wat onvermijdelijk is. Merken worden tegenwoordig gevormd door hetgeen anderen over het merk vertellen. Niet door wat het bedrijf zelf vertelt. Toenemende transparantie door het internet heeft er voor gezorgd dat de autoriteit van bedrijven is verdwenen. Consumenten gaan af op verhalen van andere consumenten en gaan niet meer zo snel af op ‘gekleurde’ reclameboodschappen.
Onbegrijpelijk dat nog zoveel bedrijven ver weg proberen te blijven van de plek waar het merk daadwerkelijk leeft. Dat is niet de in directiekamer op de 11e etage, maar op het internet. Dat is de plek waar je merk wordt gemaakt of gekraakt.
De achterstand van bedrijven is zorgwekkend. Leerlingen van de basisschool hebben tegenwoordig webdesign al standaard in hun pakket zitten, en op de middelbare school is ‘krabbelen’ op Hyves normaler geworden dan sms’en. Ik houd mijn hart vast wanneer deze groep straks de arbeidsmarkt opgaat. Want er is er, in mijn ogen, geen één die wil werken bij een bedrijf dat online sociale media niet accepteert.