Ik zit al jaren in het mensen-vak, lang besefte ik mezelf dat niet. Vanaf dat ik begon met werken, op een HR administratie, ben ik met mensen aan het werk geweest. En het leukste deel vond ik altijd als ik mensen echt verder kon helpen.
In eerste instantie was dat helpen hele praktische hulp bieden bij hun personeelszaken, maar dat schoof door meer vlieguren te maken vanzelf op naar het coachen van leidinggevenden en directieleden bij het leiden van hun afdelingen & bedrijf. Hierbij liepen ze geregeld tegen zichzelf op namelijk, zag ik. Leidinggeven heeft tenslotte heel veel te maken met hoe je zelf in je vel zit, wat je van jezelf vindt, hoe perfectionistisch je zelf bent of je goed los kunt laten of alles onder controle wil houden. Dus: nogal confronterend!
Nu heb ik zelf nooit in een management rol gezeten, misschien is dat zelfs wel een groot voordeel. Daardoor keek ik zuiver naar wat ik waarnam en wat ik hoorde en matchte ik die 2 met elkaar. Ik ben dat in de loop van de jaren ook steeds meer gaan teruggeven als ik het idee had dat het niet klopte. En dat bleek altijd waar te zijn, van binnen kookte iemand soms, maar van buiten leek niet hem te beroeren. Dat kan natuurlijk niet gezond zijn, dit soort incongruentie zorgt meestal voor een lagere weerstand, de ander barst weer sneller uit om de kleinste dingen. Hoe dan ook, het is niet goed voor je en ook niet voor je omgeving.
Incongruentie
Zelf heb ik er ook jaren last van gehad dat ik het idee had dat mijn buitenkant een sociaal wenselijke moest zijn. Status was voor mij toen belangrijk bijvoorbeeld. Ik heb bij grote bedrijven als ABN Amro, PricewaterhouseCoopers en Ernst & Young gewerkt bijvoorbeeld, nou dan had ik het natuurlijk wel gemaakt (vonden mijn vrienden). Dat ik mezelf niet gelukkig voelde in zulke grote bedrijven waar gevoel niet bepaald bovenaan het lijstje stond van wat belangrijk gevonden werd, maakte even niet uit. Ik had een mooi salaris, een lease-auto onder mijn kont, het plaatje zag er goed uit zeg maar...
Ik werd geregeld letterlijk ziek van de politieke spelletjes en onechtheid die er heerste. Maar nog gingen er geen bellen rinkelen bij me. Dat er in dit soort grote bureaucratische organisaties geen ruimte was voor mijn sensitiviteit kwam niet eens in me op. Er zal met mij wel wat mis zijn, dacht ik op enig moment. Ik kan maar niet aarden.... Niet bepaald goed voor mijn zelfvertrouwen dus!
Godzijdank kreeg ik een coachingstraject aangeboden bij Ernst & Young omdat er vanaf de andere kant ook wel het gevoel heerste dat ik meer uit mezelf kon halen. Dit kadootje heb ik met beide handen aangegrepen. Tijdens dit traject heb ik zo ongelofelijk veel geleerd over mezelf, waar bepaalde overtuigingen vandaan kwamen en hoe ik ze kon ombuigen, geweldig!! Wat een hernieuwde kracht gaf dat traject me.
Ik heb toen ook al snel gedurende het traject besloten dat ik mezelf meer waard vond en dat ik de kwelling die ik voelde niet langer hoefde toe te staan. Ik besloot uit dienst te gaan aan het einde van mijn jaarcontract (wat een half jaar later was), kon ik mooi nog even nadenken over wat ik dan ging doen.
Ik ben voor mezelf nagegaan wanneer ik het meest gelukkig was en welke omstandigheden daarbij hoorden.
Wat heb ik nu eigenlijk nodig?
Ik hou ervan veel vrijheid te voelen in mijn werk, ik ben un-manageble, ik heb afwisseling nodig, ik hou ervan om allerlei projecten naast mijn reguliere werk op te kunnen pakken en snel resultaat neer te zetten. Ik kan goed & snel relaties opbouwen en door mijn vele werkervaringen heb ik wel geleerd me snel in te werken. Inmiddels wist ik precies hoe ik de eerste weken het beste kon starten, welke info ik nodig had, wiens hulp ik nodig had en met wie ik allemaal zo snel mogelijk wilde kennismaken.
Ik had dus mijn succesformule helder, al had ik dat toen nog niet door.... Interim-werk paste hier natuurlijk uitstekend bij, ik had op alle punten het gevoel dat het aansloot bij wat ik toen wilde.
Zo gezegd, zo gedaan, ik ben op zoek gegaan naar een bureau waar ik bij wilde horen, dat is voor mij heel belangrijk, 1) mensen die bij me passen, maar ook een 2) duidelijke koers, die ik begreep en kon uitleggen aan anderen. En ook een 3) duidelijke eigen formule. Dit werd
Compagnon, destijds een dienstverlener die werving & selectie deed voor vaste functies & interimposities voor HR professionals, met een hele persoonlijke benadering van klanten. Een perfecte match!
Ik heb hier ruim 2 jaar gewerkt en hele diverse opdrachten gedaan, in de non-profit, waar ik daarvoor nog helemaal geen ervaring had opgedaan. Heel waardevol, want het heeft me een ander beeld verschaft op de overheid, lang niet alle cliches kloppen wat mij betreft.
Het plaatje klopte niet meer
Maar op enig moment klopte het plaatje niet meer, ik kwam terug van zwangerschapsverlof en herkende mijn bedrijf niet meer. De betrokkenheid bij klanten was veranderd door drukte, er waren heel veel mensen bijgekomen en de focus was in mijn ogen zoek. Het zal ongetwijfeld ook te maken hebben gehad met mijn eigen veranderingen, door het moederschap verandert absoluut je blik op de wereld. Maakt ook niet uit wat de aanleiding was, het klopte voor mij niet meer. Ik kon niet meer uitleggen waar het bedrijf mee bezig was, de binnenkant & de buitenkant lagen niet meer op 1 lijn, wat mij betreft.
Dus maakte ik de keuze weg te gaan. Wederom geen idee wat dan, maar toch voelde dit als de beste beslissing die ik ooit heb genomen. Ik was klaar voor een nieuwe weg, 1 die ik zelf mocht kiezen, zelf plaveien zelfs, ik had er zin in.
Dit werd het ondernemerschap!
In eerste instantie dacht ik nog verder te gaan met interim-werk, maar na enig zelf-onderzoek ontdekte ik dat me meer wilde toeleggen op het -voor mij- leukste stuk van mijn werk: 1-op-1 advies & coaching. Maar voor wie wist ik niet. Ik had alleen maar een lijstje met voor wie NIET....
Tot ik met Catriona aan het praten raakte en merkte bij mezelf dat zelfstandig professionals goed bij mij passen. Voor mij is deze groep de belichaming van 'kiezen voor jezelf'.
Inmiddels adviseer ik vanuit het
ZZP Adviescafe zelfstandig ondernemers bij het in lijn brengen van hun binnen- en buitenkant, want als die kloppen, dan 'verkoop' je jezelf moeiteloos. En werken mag wat mij betreft best wat moeitelozer. Zeker als ondernemers, als je je eigen kaders mag scheppen!
Ik zie teveel mensen zichzelf stretchen tot voorbij hun pijngrens en dat gaat me echt aan mijn hart! Het is niet nodig als je in verbinding met jezelf komt en vanuit daar ontdekt wat je echt wil en waar je kracht ligt.
Ik help je graag met jouw weg plaveien in het nieuwe Hoog Rendements programma dat ik binnenkort ga lanceren. Hierin start je met een
Happy Hour en je rolt vanzelf door naar het
Rondje van de zaak, waarin je je visie gaat aanscherpen met wat jij wil. Hierdoor ga je met meer voldoening & succes ondernemen, werken mag & kan vooral leuk zijn, weet ik eigen ervaring!
Ook kun je in het programma deelnemen aan zogenaamde feedbacksessies, die toetsing van je visie bij andere ondernemers mogelijk maakt. Een niet getoetst idee heeft tenslotte minder kans op slagen, is onderzocht.
We sluiten het programma af na een half jaar met een mooi Hoog Rendements-rapport met een samenvatting van jouw aangescherpte visie en adviezen om jezelf nog meer in de etalage te zetten.
Voor wie is het?
Voor zeer zelfstandig professionals die zichzelf meer voldoening & succes gunnen en hun richtingsgevoel verder vorm willen geven. Je kunt jezelf moeiteloos 'verkopen' door meer van jezelf in je onderneming neer te leggen, is mijn mening.
Noot: Je hebt wel al ervaring met je dienstverlening nodig om je visie aan te scherpen.
Vind jij het jezelf waard?
Deze blog heb ik geschreven voor het platform voor vrouwelijke ondernemers:
http://www.vrouwen-ondernemen.nl