Ik kan het niet laten om stil te staan bij de gruwelijk goede prestatie die mijn voetballeeuwinnen(11 jarigen) gisteren hebben neergezet. Niet omdat ze vreselijk goed zijn, maar omdat er in teamverband iets moois gebeurde. En ik aan den lijve ondervond wat het betekent als ouders en scholen gaan voor middelmaat.

De school vraagt op dinsdag of mijn lieftallige maar beruchte voetbalcoachende echtgenoot het meidenteam wil leiden. Noodgeval, de wedstrijd is namelijk woensdag. Een meidenteam dat bij welke sport dan ook voornamelijk scheldend op elkaar zichzelf verslaat. Vorig jaar laatste in het toernooi. Tijdens een onlangs gehouden basketball toernooi stopte de coach na twee wedstrijden. Ongeregeldheden op het veld en ruziemakende ouders. Begrijp mij niet verkeerd! Het zijn schatten!

Hoe het gebeurde weet ik nog steeds niet. Een half uur later was ik coach. Glimlachend zei ik tegen de juf dat ik heel onaardig kan zijn. Mijn vriendelijk voorkomen maakt dat juf mij niet gelooft. De dag van het toernooi, ik geef mijn dochter mijn gouden regel. Mag ze vast vertellen aan de meiden. De eerste die scheldt, negatief is of brutaal zet ik er voor twee wedstrijden naast.

De middag van het toernooi. Team en coach kijken elkaar voor het eerst diep in de ogen. Niets zo leuk als een roedel hyperende meiden. We praten de vastgestelde opstelling door. Even overspelen. Geweldig hoe iedereen gilt om de bal. Time out! Daar is het doel, alleen gillen als je naar het doel beweegt. Poeh dat geeft rust.

Dan zijn we klaar voor de eerste wedstrijd. Teamfoto! Ik kijk de meiden aan….de gouden regel zit er goed in. Na het eerste fluitsignaal worden we gedurende vijftien minuten onder de voet gelopen, vernederd en onder de grond gestopt. De keeper van de tegenpartij speelt in de spits mee.
Na de wedstrijd blije uitroepen van ouders, ‘goed gespeeld’, ‘jammer’

Ik roep de meiden bij elkaar. Wat gaat er goed, wat kan beter! We gooien direct de wetenschappelijk tot stand gebrachte opstelling weg. We spelen in drie zones. Ik zet de spelers neer op hun kracht. Geen ego’s, gewoon daar spelen waar je kracht ligt. De meiden zijn zo positief tegen elkaar dat ik het begin te wantrouwen. De spits moet nu al naar de EHBO voor twee blaren, te kleine schoenen! De verandering werkt! De meiden communiceren, ze vechten als leeuwen in hun zone. Wedstrijd twee wordt gewonnen. Wedstrijd drie gelijk, hadden we kunnen winnen! We zetten de verdediging statisch neer. Pas bij een doorbraak vallen ze de doorbrekende spits aan. We winnen weer. De meiden kunnen het niet geloven! Er vallen nu echte blessures en het geheel begint op een Disneyfilm te lijken. Mijn groep 7 meiden winnen in een groep 8 toernooi. Tja geen meisjes in groep 8 dus je moet wat.

De juf komt mij melden dat de ouders zeggen dat er kinderen zijn die niet gewisseld worden. Klopt zeg ik, twee meisjes spelen om en om de rest continue op dezelfde positie. Daar ligt hun kracht en nergens anders. De meiden willen winnen, niet gezellig voetballen. Ik coach en ben niet aardig;-) Dat had ik toch gezegd! Vernietigende blikken van sommige ouders. De meiden vinden het prima! Zij vormen een team, iedereen speelt en…ze winnen;-) Van de meiden geen onvertogen woord.

De derby tegen de andere dorpsschool wordt in een ziedend spannende wedstrijd gelijk spel. Luidkeelse aanmoediging van toestromende ouders!. Tot mijn schrik hoor ik dat wij geplaatst zijn voor de finale. De meiden hebben de tijd van hun leven. De finale wordt een titanengevecht! Ze gaan op karakter en spirit, dodelijk vermoeid wordt er met ons afgerekend. We worden vierde in een toernooi van zestien teams.

Vandaag gaan de meiden trots naar school. We zijn gegaan voor de prestatie, gewoon voor de winst. Iedereen deed mee in zijn kracht. We speelden niet voor de gezelligheid. Niemand stond langs de kant. Niet iedereen was spits. We lapten alle voetbalopstellingen aan onze laars. We hadden lak aan ouders. Het team was beduidend meer dan de som der delen. Zelden zag ik een team zo enthousiast en kapot van het veld komen. Een voetbalmiddag of een leerervaring? Een middag samen leren presteren!

Hems Zwier Een heel trotse coach;-)