Startmotor – Dat is een begrip wat goed bij me past. Ik hou ervan om onderwerpen aan te slingeren, initiatieven in het leven te roepen, stappen te ondernemen, te ontdekken. Om reuring te creëren, ergens vol enthousiasme aan te beginnen, mezelf en me omgeving aan de gang te krijgen. Volop te beginnen. Ik zie dat als een sterk punt van mezelf. Ik weet ook dat hierin ook gelijk mijn grootste zwakte zit. Starten is leuk, maar het verhaal gaat vaak verder.
Wie A zegt moet ook B zeggen. Continueren en focus houden op het einddoel is iets waar ik mezelf actief op moet richten. Met serieuze zaken als
mijn eigen bedrijf gaat dat redelijk goed. Minder succesvolle voorbeelden? Ik heb nog een wetsuit hangen naast een gehele klimuitrusting, 20 domeinnamen vastgelegd, een stapel bakstenen in de tuin voor een BBQ, 100 ideeën in mijn hoofd zitten, ga maar door. Je kan niet alles tegelijk doen, maar dan hoef je ook niet aan alles te beginnen.
Nu heb ik een hobby gekozen om mijn motivatie en focus te trainen: hardlopen. Ik kan gerust stellen dat ik geen natuurtalent ben. Blessures, geen toptijden en langzame progressie bewijzen dat. Bovenal heb ik vooral nooit zin om hard te lopen. Te koud, te laat, te nat, te warm, de bank lonkt, spierpijn van een week geleden. Er zijn genoeg uitvluchten en redenen om het hardlopen op te geven. Maar ik had daar een oplossing voor bedacht. Ik schrijf me toch weer in voor een marathon en brul vervolgens tegen iedereen dat ik die ga uitlopen. Onder de 4 uur. “Weer” omdat ik al eerder een marathon heb uitgelopen in een tijd van 4u51m. Wat voor mij een reden was om het nooit meer te doen. Toch gedaan. Met een reden - mijn motivatie trainen.
Gevolg is dat ik afgelopen 7 maanden heel actief bezig ben geweest met dit doel. Een man een man, een woord een woord dus het moet. In een periode met genoeg aanleidingen om het niet te doen, waarvan een startend bedrijf de voornaamste is. Iedere keer dat een training mij niet uitkwam of ik geen zin had om de runners aan te trekken, heb ik mezelf gedwongen dit te doen. Het moet. In je bedrijf kun je ook niet opgeven omdat je geen zin hebt of omdat het niet uitkomt. En iedere keer dat ik thuis kwam werd ik vanzelf beloond met een gevoel van lichte trots en zelfwaardering. Afgelopen zondag kwam de grote beloning. Rotterdam uitgelopen in 3u55m. Te gek! Wanneer gaan we weer?
Moraal van het verhaal? Ik raad iedereen aan met motivatie- en/of focusproblemen te gaan hardlopen. Hardlopen kent heel veel overeenkomsten met onderwerpen binnen je werk of als ondernemer. En zeker het deelnemen aan een marathon.
Iedere reis begint met de eerste stap. Stapje voor stapje op je doel af. Soms gaat het lekker, soms rampzalig. Het gaat niet vanzelf, je moet er voor trainen. Je moet er dingen voor laten. Je moet er naar leven. Je wordt aangemoedigd vanaf de zijlijn. Mensen begrijpen niet waar je aan begint. Je hebt toppers en tobbers, beide kunnen je afleiden. Je bent niet de enige al sta je er wel vaak alleen voor. Euforie en pijn wisselen elkaar af. Je kan ergens naar toe leven. Je kan er tegenop zien. De route leidt je langs vele velden. Als je het goed doet en hebt gedaan krijg je respect, terwijl jij jezelf die al eerder geeft. Uiteindelijk wacht er een beloning op je. Het is een ervaring om nooit meer te vergeten.
Heel wat overeenkomsten dus. Ben je in staat iedere keer een link te leggen tussen jouw activiteiten, jouw zaken, je motivatieproblemen en het hardlopen dan zul je merken dat hardlopen een zeer zinvolle bezigheid is. Het hardlopen zal je als een soort coach begeleiden. En dat terwijl je het zelf allemaal doet. Ongemotiveerd zijn is nog nooit zo leuk geweest.