Natuurlijk sta ik met beide benen stevig op de grond. Ik ben geen zweverig type. Sta stevig in de Voorster klei. Maar geloof mij, er is iets raars aan de hand! Ja in IJsland. Het geloof in de natuur en haar goden. Wij zijn dat kwijt geraakt. Op een enkel lid van ons Koningshuis na luisteren wij niet meer naar bomen, horen wij geen stemmen meer in de wind.
Dit weekend dacht ik aan de IJslandse sagen. Aan het orakel van IJsland! Eerst de God van de bancaire wereld die ons grommend laat zien waar een klein land groot in kan zijn. En nu die tongbrekende vulkaan, die ons proestend trakteert op haar wolken van as. Ja, ik geloof weer in de demonen uit die oude vertellingen.
Laten we even de balans op maken. Vliegtechnisch, een heel rustig weekend! Jammer dat de as toch niet zo milieuvriendelijk is, anders hadden we een mooi CO2reductie weekend achter de kiezen. Even een act local in plaats van go global weekend. Op Twitter verschijnen vragen over schaarste en lege schappen. Welke groenten verdwijnen uit de schappen? Oer Hollandse bloemen blijken ingevlogen uit Kenia.
Voetbalteams stappen in de bus om interlands te kunnen spelen. De bandbreedte van het internet wordt meer dan optimaal gebruikt door alle videoconferencing. Gestrande reizigers krijgen gratis de ‘real life’workshop ‘Het nieuwe werken’. Ineens wordt er geskyped dat het een lieve lust is. Hier en daar gemor, maar ook verbazing;’waarom vlieg ik eigenlijk vier dagen op en neer naar London?’
De ‘just in time’ leveranciers even strak in een kramp. Zendingen komen niet aan, voorraden tenderen naar nul. Boze tongen beweren dat Steve Jobs achter de vulkaanuitbarsting zit! Zie je de kop al? Vulkaanuitbarsting enige reden vertraging uitlevering iPads!
Maar luister even naar het orakel. Hou dat beeld even vast! Even stil staan, voordat we weer als een speer the globe bevliegen. Analyseren, wat hebben we gezien. Een betere businesscase voor ‘het nieuwe werken’ krijg je niet!
Nee, niet meteen roepen dat de overheid de luchtvaartsector financieel moet bijspringen. Kap daar nou eens mee en analyseer eerst eens wat we gezien hebben. Wat kunnen we leren. Moeten wij wel zo vreselijk afhankelijk zijn van fysieke mobiliteit? Local elke dag in de file, global bij een pufje as direct ontregeld?
Vanochtend realiseerde ik mij ineens dat de crisisscenario’s rond de millenniumbug, 10 jaar na dato, ineens even werkelijkheid waren. Alle vliegtuigen aan de grond. Een radiodebat over de vraag ‘wie er moet bepalen of er gevlogen wordt, de overheid of de luchtvaartmaatschappijen?’ De luchtvaart roept dat er gewerkt wordt met wetenschappelijke modellen, die in de praktijk wel eens anders kunnen uitvallen. Roept dat oude Europese regelgeving geld kost. Laat het ons toch zelf bepalen, dat is onze verantwoordelijkheid. In de volgende zin wordt vastgesteld dat de luchtvaart wel financieel ondersteund moet worden. Dat er anders maatschappijen omvallen. Dat voelt niet goed!
Bij Pauw & Witteman allemaal stoere mannen die het volledig eens zijn met elkaar, baasje KLM, baasje Schiphol, baasje Luchtverkeersleiding en baasje Minister. Het gesprek ademde de oude pioniersgeest van de luchtvaart. Geen onzin, vliegen! Gek genoeg leverde het bij mij geen warm en gerust gevoel op.
Blijft de vraag hoeveel bestuurders nu nadenken over de vraag wat er te leren valt workwise? Niet even de zucht van ‘we vliegen weer’ slaken, maar even out of the box stilstaan. De zwaarste mensen in een hok, opdracht ‘Stel nou eens dat we drie maanden niet vliegen’. En dan ideeën genereren hoe gekker hoe beter. Misschien ook een paar kinderen uitnodigen! Je zal je verbazen hoe die out of the box kunnen denken. En niet omdat we binnenkort drie maanden niet vliegen, maar om te kijken of het anders kan! Sneller, beter, aangenamer, duurzamer! Gewoon een ‘maak mij beter sessie’! Durft u het aan? Kijken waar de winst zit? Gaan voor echte optimalisatie? Luisteren naar een orakel?
In de achterhand hou ik een SWATteam gereed om u direct van dienst te kunnen zijn. Morgen kunt u al echt bezig zijn met de toekomst! Bel of Skype even!
Hems Zwier