In een tijdsgewricht waarin het vertrouwen in autoriteiten, zoals de politiek en bestuurders, sterk daalt en waarin voor velen het economisch tij tegen zit, kan het confronterend zijn op jezelf terug geworpen te worden. Hoe nu verder? Moet er sterk worden bezuinigd? Veel slimmer worden gewerkt? De aanpassingen van de bancaire sector eindelijk worden doorgevoerd, of blijf het aanmodderen? Helpt het te blijven mopperen op anderen die hun verantwoordelijkheid niet oppakken? Wat kunnen we zelf doen? Voor je het weet heb je het gevoel dat je klein en machteloos bent in een veel te complexe wereld. Bang voor het noodlot: iedereen kent immers mensen die net een nieuw huis hebben gekocht en kort daarna hun baan verliezen of zelfstandig professionals die al maanden geen opdrachten meer hebben. We voelen ons kwetsbaar in een competitieve, gefragmenteerde wereld. Een wereld waarin win-loose spelletjes worden gespeeld, waarin mensen tegenover elkaar worden opgezet, zogenaamd om het beste uit ons boven te krijgen. Maar kijk eens om je heen! Tonen wij elkaar onze mooiste kant? Een bekerfinale organiseren kan niet meer zonder twee miljoen aan beveiliging. Er wordt over en weer verweten en verwenst en in allerlei media en gremia wordt weer stevig gepolariseerd.

Het is 2010. Wij worden geconfronteerd met verschillende uitdagingen - veroudering, ontgroening, vervuiling, verwarming, verdroging, verarming – en het financieel-economisch en politieke establishment schudt op haar grondvesten. Onze wereld is duidelijk in transitie. De overgang gaat jammerlijk gepaard met chaos, vervreemding, maar inherent aan al deze ellende bloeit tegelijk ook de nieuwe wereld op. Als je goed kijkt zie je haar overal! Net als lente blaadjes die plotseling verschijnen aan kale takken. Iedere tuinier herkent de knoppen die na een paar dagen mooi weer ontluiken.
Afgelopen periode heb ik een visie ontwikkeld voor de volksgezondheid en de zorg. Alle daarin genoemde ontwikkelingen bestaan al, zij het in de periferie van het zorgsysteem en niet zichtbaar voor de meesten onder ons. Het lijkt nog klein en kwetsbaar, maar net als de frisgroene blaadjes in de koude aprilwind, zullen ook deze ontwikkelingen zich ontvouwen tot belangrijke bijdragen aan de betere gezondheidszorg. De publicatie wordt geplaatst in het aanstaande boek van Ronald van den Hoff, “Society 3.0”, of zend een mailtje en ik stuur het je toe.

Deze visie ontwikkeling is mede geïnspireerd op nieuwe trends zoals waarderend onderzoeken, verbindend leidinggeven, slow trust (vertrouwen) en koploperschap en laten dit nu de thema’s zijn van seminars die binnenkort verschijnen en waarbij ik of Research to Improve betrokken zijn!
Stuk voor stuk aanraders!