Hoewel de banen voor de ervaren ICT professionals voor het oprapen lijken te liggen, weigeren zij van baan te veranderen. De ICT professional is boos.

Na spannende tijden voor de grote ICT dienstverleners lonkt er weer “business” aan de horizon. De conjunctuurgevoelige dienstverlening heeft zwaar geleden onder de recessie als gevolg van de kredietcrisis. Als reactie voerden de ICT dienstverleners meerdere saneringslagen uit. Hiermee kon de kostenstructuur snel worden teruggebracht. Honderden ICT professionals verloren hun baan. Met of zonder riante ontslagvergoeding. Net zoals na de “Internet Bubble” in het begin van de 21e eeuw. Maar wat is het verschil?

In 2001/2002 werd de ICT sector – in het bijzonder - ongekend hard geraakt. Na jaren van ongelimiteerde groei in de vraag naar de ICT/Telecom expertise werd de sector geconfronteerd met een terugval die om snel handelen vroeg. Veel ICT-ers kwamen terecht in de WW en een substantiële groep verliet zelfs voor permanent hun geliefde vakgebied. Er is in die fase veel talent verloren gegaan. Logisch gevolg van deze ontwikkeling was dat voor vele aspirant studenten de studie Informatica en/of Informatiekunde niet hoog in aanzien stond of perspectief bood. Nadere analyse achteraf erkent dat het ICT bolwerk te groot was geworden en meer volwassen diende om te gaan met vraag en aanbod.

De recessie van 2008/2009 als gevolg van de kredietcrisis is een geheel andere. De klappen vielen over alle sectoren waarbij de ICT sector als afgeleide wel heeft geleden, maar niet de oorzaak was van de recessie. Het feit dat de ICT sector nu alweer staat voor een groei heeft alles te maken met de toegevoegde waarde die ICT heeft voor een slimme en efficiënte bedrijfsvoering in goede en slechte tijden. Bedrijven die moeten saneren of “beter op de kleintjes moeten letten” zijn altijd gebaat bij het gebruik van ICT oplossingen.

Eind goed al goed zou je kunnen zeggen. Maar niets is minder waar. Hoewel de banen voor de ervaren ICT professional voor het oprapen liggen, weigeren zij van baan te veranderen. De ICT professional is boos. Wat is hier aan de hand?

Natuurlijk is het zo dat de ICT dienstverleners aansprekende en veelal innovatieve projecten hebben te bieden. Zij doen veel aan het delen van kennis en faciliteren de intellectuele ontwikkeling van hun populatie van professionals middels mooie opleidingen. De doorgroeimogelijkheden voor ICT-ers met ambitie zijn legio. Reden waarom een baan bij een gerenommeerde ICT dienstverlener altijd hoog op het verlanglijstje stond(!). Maar deze voordelen gelden alleen in een groeimarkt. En zoals we in iedere economieles kunnen leren: bedrijven kennen tijden van groei en tijden van krimp. Een goede werkgever zorgt voor zijn medewerkers in zowel goede als slechte tijden. In de goede tijden wordt een buffer gereserveerd voor de slechte tijden zodat het “human capital” bewaard kan blijven. Deze buffer zorgt dat bij de volgende groeifase hun expertise weer volop ingezet kan worden.

En dat is nou net waar de ervaren ICT professional vandaag grote vraagtekens bij zet. “Wie garandeert mij dat mijn baan behouden blijft bij de volgende dip in de vraag naar ICT dienstverlening?”. Wie garandeert mij dat “last in” niet “first out” wordt? Het gemak waarmee de afgelopen decennia is gestuurd op personeelskosten komt de ICT dienstverleners nu duur te staan. Het gebrek aan vertrouwen is niet 1-2-3 weggenomen, maar zal gerepareerd moeten worden met visie en bereidheid om te investeren in medewerkers. Mooi voorbeeld hiervan is Sogeti dat veel aandacht besteedt aan het binden en consulteren van haar medewerkers.

ICT professionals zijn de beroerdste niet. Zij kennen een grote betrokkenheid bij hun werk en zijn van nature loyaal. Zij zijn zelfstandig, slim en oplossingsgericht. Eigenlijk de ideale medewerkers. Ik denk dat zij beter verdienen dan alleen de spreadsheet functie die zij helaas hebben gekregen in het “uurtje/factuurtje denken”. De bedrijven die durven te investeren in medewerkers op zowel korte als lange termijn zullen de “oorlog om de professionals” winnen. Zij zullen hun kennis en expertise zien groeien en tot wasdom laten komen als de markt daar naar vraagt. Stof tot nadenken voor alle ICT dienstverleners die schreeuwen om uitbreiding. Zij zijn nu aan zet. Het inkopen van personeel vraagt om een andere strategie dan het inkopen van een product. Producten hebben geen mening, mensen wel.