-Kosten van vermogensopbouw zijn hoog en niet inzichtelijk. Belangen van cliënt worden hierdoor geschaad-

Opbouw van vermogen tegen redelijke en transparante kosten is in Nederland niet eenvoudig. De Autoriteit Financiële Markten (“AFM”) stelt dat 80% provisie (voor koopsompolissen) normaal is. Maar rendement is de essentie van vermogensopbouw. Meer kosten betekent minder rendement en minder rendement resulteert in minder vermogensopbouw. Hoge en ondoorzichtige kosten beperken zich niet tot koopsompolissen.

80% provisie is veel, dat voelt iedereen aan. Uit het volgende rekenvoorbeeld blijken de gevolgen. Bij een jaarlijks rendement van 6% is na 28 jaar de investering weer tot de inleg aangegroeid. Inflatie heeft de waarde ondertussen aangetast. Het kost nog 13 jaar om de koopkracht van het inleg moment te herstellen (bij 2% inflatie). Iemand die op 35 jarige leeftijd een koopsompolis met dergelijke kosten heeft afgesloten heeft op 63 jarige leeftijd de inleg “terugverdiend”. Vanaf 76 jarige leeftijd is ook de inflatie goedgemaakt. Ik wens u een lang leven! Zonder provisie zou de inleg na 28 jaar 5 maal meer waard zijn geworden. Hadden cliënten bij het afsluiten inzicht in de hoogte van kosten en de gevolgen hiervan dan waren de koopsompolissen nooit verkocht.

Zijn hoge en ondoorzichtige kosten incidenten die alleen bij koopsompolissen voorkomen? Helaas niet. Het zijn symptomen van een probleem in de financiële sector. Het belang van de dienstverlener gaat boven het belang van cliënt. Deze conclusie wordt ondersteund door uitspraken van bankiers. De commissie Maas stelde vast dat banken jarenlang aan zichzelf hebben gedacht en dat zij “het primaat weer moeten gaan leggen bij het belang van de klant”.

In het geval van beleggingsfondsen gaat het om 1 tot 2% aan jaarlijks bovenmatige kosten. Bij een inleg van 100.000,- Euro en een fictief rendement van 6% kost 1% provisie over 30 jaar 142 duizend Euro aan misgelopen rendement. Deze praktijk wordt verborgen door 3 factoren:

1.De kracht van rendement. Samengesteld rendement is door Albert Einstein omschreven als: “de sterkste kracht in ons universum”. Met beperkt rendement kan vermogen in de tijd aanzienlijk groeien. Cliënten zijn desondanks tevreden met “meer dan de oorspronkelijke inleg”. Dit geeft banken, verzekeraars en vermogensadviseurs ongekende ruimte hun winstmarges te verhogen, en dat hebben ze gedaan!;
2.Kosten zijn gedeeltelijk verborgen. Als een beleggingsfonds een “totale kosten ratio” hanteert van 2% dan blijven de kosten hiertoe niet beperkt. Transactiekosten (die soms worden teruggesluisd naar fondsbeheerder), kosten van beleggingsfondsen waarin is geïnvesteerd en tegenstrijdige belangen bij uitlenen van aandelen zijn voorbeelden van verborgen kosten;
3.Produkten gebruiken fiscale voordelen. Vaak bestaat dit voordeel slechts uit uitstel van belastingheffing. Uiteindelijk is de belasting alsnog verschuldigd. Cliënt ervaart dit uitstel (ten onrechte) als winst en betaalt hiervoor hogere kosten. Banken, verzekeraars en adviseurs beschouwen de hoge winstmarges (na initiële verwondering) als normaal en verhoogden deze jaarlijks. 80% provisie is normaal, maar zeker niet in het belang van de particulier die vermogen wil opbouwen.