Leiderschap gaat volgens mij over het dienen van je team.
Voorwaarden scheppen waaronder teamleden kunnen doen waar ze het beste in zijn.
En als je dan ziet dat teamleden allemaal anders zijn en andere behoeften en kwaliteiten hebben, dan wordt je vooral geconfronteerd met waar jezelf goed of minder goed mee om kunt gaan.

Creatieve geesten die ruimte nodig hebben, terwijl ik mezelf die ruimte niet altijd gun.
Exacte types die graag weten waar ze aan toe zijn en wat verwachtingen zijn, terwijl ik graag wil dat ze zelf invullen wat er te verwachten valt.
Warmbloedige vrienden die verbinding zoeken en het goed willen hebben met elkaar, terwijl ik afwezig en gehaast ben.
Einzelgängers die ik soms kwijt ben, als ik niet uitkijk.

De ruimte die ik kan creëren voor de werkelijke ander, zit in mijzelf.
Daarnaast werkend vanuit de organisatie waaraan ik mij met hart en ziel verbonden heb.

Jezelf, de ander, de organisatie. En meestal willen die niet allemaal helemaal hetzelfde op hetzelfde moment…

Het helpt om helder in kaart te hebben voor jezelf wat je waarneemt, voelt en denkt. Het helpt ook om dit gul te delen met anderen! Te laten gaan of juist vasthoudend te zijn. Schoon te blijven van aannames en overdracht. Of deze in ieder geval te benoemen; de ander kan het maar beter weten.

Ik ben geraakt en gevangen door het begrip ‘autonomie’.
Iedereen die zelfstandig denkt, voelt, beslist en daar verantwoordelijkheid voor neemt.
Weg van het ‘mama, ze hebben in mijn broek geplast’-syndroom.
En van daaruit de dialoog aan met elkaar. Zonder angst of terughoudendheid.
Zorgvuldig maar niet voorzichtig.

http://performanceacademy.performance-solutions.eu/default.asp?action=training&training=839&taal=1&sId=63