Durf jij van jezelf te zeggen dat je ergens echt heel goed in bent? Zeg maar een echte specialist?

Phil Simon zette me vandaag aan het denken over die vraag. in zijn blog What does it mean to be an expert? verwijst Phil naar het boek Outliers waarin gesteld wordt dat je ongeveer 10.000 uur nodig hebt om ergens een expert in te worden.

10.000 uur dat is grofweg 5 tot 6 jaar werken. Is dat echt voldoende om hardop te durven zeggen dat je specialist bent? Of is het de perceptie van een buitenstaander dat je na 5 jaar werken je nieuwe status mag verzilveren?

Als ik naar mijzelf kijk dan heb ik mezelf bekwaamd als verkoper (sinds 1996), ondernemer (sinds 2004), spreker (sinds 1974, toen kon ik praten) en recent als coach (sinds 2009). Inmiddels durf ik van mezelf te zeggen dat ik mijn talenten heb herkend en na jaren van oefenen in de praktijk durf ik van mezelf te zeggen dat ik mijn specialismen heb.

Binnen mijn bedrijf Kadenza vinden we 5 jaar ervaring in ons vakgebied de absolute ondergrens om bij ons te komen werken. En zelfs met die 5 jaren bagage weten we dat je pas net gestart bent met je ontdekkingsreis.

Maar sinds wanneer durf ik van mijzelf te zeggen dat ik ergens goed in ben? Was dat na 5 jaar werkervaring? Ik dacht het niet. Ervaring en zelfvertrouwen komen met de jaren. En voor mij persoonlijk heeft het bijna 10 jaar geduurd. Dat was het moment waarop ik niet alleen bewezen had ergens goed in te zijn maar het was ook het moment dat ik onder woorden kon brengen waarom ik daar goed in was. En dat maakte voor mij het verschil. Door het vele vallen en opstaan ben ik bewust bekwaam geworden. Sterker nog ik voel mezelf inmiddels zeker genoeg om anderen te coachen en te helpen om verder en succesvoller te worden.

Het heeft mij 10 jaar gekost om te zeggen dat ik ergens echt goed in ben. Wanneer durfde jij te zeggen dat echt goed bent in wat je doet? Ik hoor het graag.