“De gebruiker heeft wel degelijk behoefte aan samenwerkingssoftware….” Aldus de inleiding van een artikel in de Computable van vandaag. Ik had bij het lezen even moeite om echt te snappen wat daar stond geschreven. Staat hier nu echt ‘samenwerkingssoftware’ ? Is het geen uit de bocht gevlogen zin of samenvoeging die enkel bestaat in het brein van een softwareontwikkelaar? Is het geen natte droom van een automatiseringgoeroe of wishfull thinking van een marketingmanager? Neen, beste mensen….dit bestaat dus echt! Er is software, die maakt dat wij samenwerken en zonder problemen samen elke deur in kunnen. In één klap worden alle consultants, adviseurs en coaches welke zich decennia lang bezighouden met het realiseren en optimaliseren van samenwerking buiten spel gezet. Dat zal ze leren, beter te zijn dan geschreven programmeertaal!

Ik had eigenlijk niet zoveel inspiratie voor een blog deze week, maar het lezen van dit artikeltje maakte in een klap, dat ik drive genoeg had voor een compleet boek. Ik ben al tien jaar bezig om organisaties en mensen duidelijk te maken, dat het implementeren van frameworks en methodieken niet automatisch betekent dat mensen die elkaar nooit kunnen vinden plotsklaps hand in hand door het pand huppelen met een identieke focus. Al jaren dompel ik enthousiaste managers in diepe rouw als ik ze vertel dat het implementeren van een Best Practice als ITIL versie 1,2 en 3 absoluut géén garantie is voor het realiseren van optimale samenwerking binnen teams en over afdelingen heen. Maar neen, beste lezers….ik heb mij jarenlang vergist. Het kan allemaal wel, met dank aan de automatisering. Ik had het kunnen weten natuurlijk, alles is mogelijk. Er zijn tegenwoordig geen grenzen meer aan het voorstellingsvermogen van de mensheid. Alles wat iemand droomt en fantaseert is binnen enkele jaar realiteit.

Het zou een illusie zijn om te denken dat het realiseren en verbeteren van samenwerking van mensen niet maakbaar was door gebruik te maken van de nieuwste technologie. En ik had het kunnen weten als een van de eerste Iphone adepten. Ik had beter moeten weten, ik loop immers al jaren voorop met gadgets, netwerken en technologieën. Ik had juist als geen ander moeten weten, dat ik ooit als adviseur overbodig zou worden. Dat ik niet meer diepe gesprekken met individuen, teamleiders en/of groepen moet voeren om vast te stellen waarom men niet met elkaar door een deur kan. Dat ik niet meer in een workshop hoef uit te leggen hoe de menselijk psyche werkt als het gaat om coöperatie met andere individuen. Dat ik nooit meer oefeningen hoef te op te dragen, die de deelnemers in één klap duidelijk maken waarom zij met de ene collega wél en de andere nooit in een project kunnen werken. Nee, ik ben zwaar teleurgesteld in mezelf……..ik ga maar eens kijken of ik werkkan krijgen in de ontwikkeling van samenwerkingssoftware.