Artikel - hoe je een goede basis voor samenwerking kunt creëeren.

Ken je dat. Je bent net vanuit het ene overleg de volgende vergadering ingehold. Je zit nauwelijks en meteen komt het eerste agenda punt op tafel. Tijd om te schakelen, het onderwerp van het vorige overleg los te laten en bewust aan te komen in deze vergadering is je niet gegund. Er wordt direct gestart. De eerste mening volgt al snel, en dan de volgende, en de volgende. En voor je het weet is er een besluit genomen. Maar wat zei je collega nou eigenlijk, en hoe kwam hij tot dat standpunt. Wat bedoelde hij nog precies. Heb je dat echt tot je door kunnen laten dringen. En heb je jouw mening wel in alle rust kunnen uiten?

Meestal gebeurt dat niet. Meestal is de vergadering voorbij en weet eigenlijk niemand wat er nou precies is afgesproken. Of denkt iedereen het te weten maar blijken er bij navraag verschillende beelden te bestaan. Hoe vaak komt het niet voor dat na de vergadering de besluitvorming alsnog tot stand komt. Soms informeel of soms ontstaan volgen er weer nieuwe memo's of staat het weer op de agenda voor de volgende vergadering.

Herkenbaar? Voor mijzelf en vele anderen wel.

Stel je nu eens voor dat het anders zou gaan. Dat er op je werk niet alleen gehaast werd van de ene naar de andere vergadering of afspraak. Dat je niet het gevoel had continu achter jezelf aan te rennen. Maar dat er rustig de tijd was om van het ene naar het andere over te stappen. Dat er expliciet aandacht werd besteed aan jou en de anderen in het werk. Hoe het met je gaat, hoe je werkelijk denkt over het onderwerp op de agenda. En dat er rustig naar je geluisterd werd tot je standpunt duidelijk was. En ook dat jij rustig naar de ander kon luisteren.

Mooi plaatje, toch? En in ieder geval een goede basis voor samenwerking. En dus ook een goede basis voor optimale resultaten.

Hoe je zo'n basis kan creëren? Daar zijn verschillende mogelijkheden voor. Persoonlijk houd ik erg van de Dialoog als middel om echt met elkaar in gesprek te gaan en niet te vervallen in discussie.

Welke vorm je ook kiest, wat altijd terug komt is dat je zelf open bent. Dat je inbrengt wat jou bezighoudt, wat belangrijk voor je is. En dan heb ik het niet over het verkondigen van meningen.

Verder is het belangrijk dat je werkelijk luistert en probeert te begrijpen wat de ander zegt. En dat je ook echt checkt of dat gelukt is. Pas als dat helder is, kan een ander gezichtspunt op tafel komen.

Waar je verder ook niet aan ontkomt, is dat je jouw teamleden of degene met wie je samenwerkt, echt leert kennen. Wat beweegt de ander, vanuit welke drijfveer wil hij een bijdrage leveren aan het beoogde resultaat, wat kan de ander bijdragen, welke kwaliteiten heeft die persoon in huis. En hoe vullen jullie elkaar aan?

Stel in elk gesprek, overleg of vergadering je oordeel tenslotte zo lang mogelijk uit. Luister aandachtig, wees je bewust van je vooroordelen, je voorkeuren of je eigen referentiekader. Hoor iedereen.

Samenvattend gaat het in wezen over het bevorderen van de menselijke maat op het werk. Een menselijk maat waar ruimte is voor dialoog en die duurzaam resultaat voorop stelt.