Als u iets onderneemt en een doel voor ogen hebt, kan het zijn dat u daarvan wordt afgeleid. Ondernemers worden door tweets, mails, sms en telefoontjes gemiddeld om de 11 minuten afgeleid. Het afhandelen van deze afleiding duurt gemiddeld 25 minuten.
Ondertussen zijn we erg drukdoende en voelen we ons belangrijk. Wat zijn afleidingen en hoe ga je ermee om?
Gebeurtenissen die onze emoties beïnvloeden, zijn veelal aanleiding om afgeleid te worden. Roodkapje raakte van haar weg omdat ze graag bloemen wilde plukken voor haar zieke grootmoeder. Dit is een heel nobel streven, maar de vraag is, droeg het bij aan het doel van roodkapje; ze had immers al een mand vol met lekkere dingen. Een verdere vraag is of ze bewust besliste om van het pad af te gaan en daarmee verantwoordelijkheid nam voor de mogelijke gevolgen? Elke gebeurtenis is een aanleiding tot een reactie die bewust of onbewust is. Als ze onbewust is en ons van ons bewust gevisualiseerde doel afbrengt, noem ik het een afleiding.
Er zijn twee soorten afleidingen: externe en interne. Een externe afleiding is bijvoorbeeld een tuterende auto die onze aandacht trekt. Een interne afleiding is een gevoel of een gedachte die op een schijnbaar willekeurig moment opkomt en ons bezighoud. ‘Automatic Negative Thoughts’ (ANT’s) zijn hier een goed voorbeeld voor. Voor de gedachte dat je iets toch niet kan, gaan we opzoek naar een ‘ANT-eater’.
De moeilijkst te herkennen afleidingen zijn de leuke afleidingen. Maar eerlijk is eerlijk, een leuk filmpje op youtube of een ijsje is ook een afleiding als je net daarvoor iets hebt voorgenomen wat daar niets mee te maken heeft. Een afleiding hangt dus af van je doelstelling in samenhang met de context. Als je je hebt voorgenomen om afgeleid te worden is het natuurlijk een andere zaak. Het is namelijk veel makkelijker verantwoordelijkheid voor je kater te nemen, als je je hebt voorgenomen dronken te worden.
Wat te doen?
Als je begint met het herkennen van afleidingen zie je ineens in alles een afleiding. Dat is dan natuurlijk ook weer een afleiding; je maakt je dan zorgen over het feit wat al lang zo is n.l. dat je afgeleid wordt als mens. Geen probleem, dit is heel menselijk, maar je kan er steeds beter mee om leren gaan.
Wat gaan we oefenen?
Benodigdheden: Een pen en papier. Je neemt een doel voor ogen wat van de resultaten je leven niet drastisch beïnvloeden. We gaan n.l. eerst oefenen en nog niet presteren. Presteren zonder oefenen, spelen, leren en fouten maken, is perfectionisme en niet reëel. Je eist iets van jezelf wat je nog niet kan. Het doel moet in 10 tot 30 minuten te behalen zijn.Als je dan aan je doel gaat werken, schrijf je alles op wat je van die taak afleidt. Als je iets hebt opgeschreven, stel je jezelf twee vragen:
1. Is het levensbedreigend? Zo ja, neem actie! Zo nee, ga door naar vraag 2.
2. Kan het wachten tot na mijn doel behaald is, dus over zo’n 10 tot 30 minuten.
Mocht je bij de tweede vraag merken dat het belangrijk is en het je niet meer dan 2 minuten kost om uit te voeren, voeg de daad bij het woord en ga na 2 minuten verder met het werken aan je doel. In alle andere gevallen, kan je de afleiding delegeren of uitstellen tot na je doel is behaald.
Sta je op een spoorovergang? Dan is het overbodig om je deze vragen te stellen, maar hoop ik dat je direct actie onderneemt om z.s.m. van de treinbaan af te komen. Maar als je deze vaardigheid hebt geoefend, zal het bepalen wat je met welke afleiding doet, even snel gaan als het wegspringen voor een aansnellende trein.
Na dat je jezelf deze vragen hebt gesteld, kom je weer voor de mogelijkheid om door te gaan met het vervolgen van het doel dat je jezelf gesteld hebt. Voor mij bestaan er op dit punt geen fouten. Voor mij geldt: ‘nieuwe ronden, nieuwe kansen’. Fouten zijn alleen maar ideeën die niet met de werkelijkheid overeenkomen: ‘het is niet zo geworden als ik me had voorgesteld!’. Je exacte fantasie oefenen, kan altijd, daar schrijf ik wel een andere blog over.
Zo, nu heb je je doel bereikt en daarbij een lijstje van aantekeningen die je hebben afgeleid. Als het goed is voelt het onwennig om tijdens je werkzaamheden een lijstje bij te houden van ‘disruptive thoughts’. Maar kijk nog eens goed naar dat lijstje. Waardoor werd je afgeleid? Als je echt weet waardoor je je laat afleiden, kan je er wat aan doen. Ook als dit niet direct op het eerste oog te zien is. Welke aannames zitten achter de dingen waardoor je je liet afleiden? Deze analyse kan ‘mind blowing’ zijn of ogenschijnlijk oppervlakkig.
In ieder geval verdwijnen alle taken waar je aan dacht, naar je ‘to-do lijst’ en alle gedachtespinsels naar de ‘sometimes mayb-lijst’. To-do spreekt voor zich, maar de sometimes maybe-lijst? Als er meerdere keren een zelfde soort gedachte spinsel terug komt, kan je die samen nemen en je vervolgens afvragen, of het iets te maken heeft met:
• lelijkheid – schoonheid
• leugen – waarheid
• nep – echtheid
• valsheid – edelheid
Je wordt dan in de meeste gevallen afgeleid door iets wat ‘lelijk’ is, als je zelf gevoelig bent voor mooie dingen; ‘schoonheid’. Het kan heel fijn zijn om op de wereld af te geven als ze voor jou gevoel lelijk is. Je kan jezelf ook veroordelen voor al die gedachten die je over anderen hebt. Beide is niet erg, maar juist heel fijn om te weten van jezelf. Door deze zelfkennis kan je steeds bewuster keuzes maken…
• wat er bij je past,
• waar je energie aan verliest,
• wat je graag wilt veranderen…
Je wordt trouw aan jezelf.
Maar jezelf veranderen is het moeilijkste wat er is. Het is een proces, waardoor je steeds dichter bij jezelf komt te staan. Als je dit proces met jezelf aangaat, zal je op steeds meer onderdelen in je leven merken dat ze met je mee veranderen: verandering komt nooit alleen.
Het is meer de vraag, waar begin je?
Zit je erg vast in een gewoonte, dan is de eerste stap, dat je op zulke momenten aan jezelf vraagt of het ook iets minder kan. Je benadert jezelf dan met begrip en ‘de kop is eraf’. Als je de spanning eraf hebt behaald, is het steeds makkelijker te minderen tot het niveau wat jij wilt. Tegelijk krijg je steeds meer respect voor mensen voor wie dit heel gewoon is.
Uiteindelijk ga je beseffen dat b.v. na een inspanning, de ontspanning nodig is om weer te kunnen inzetten. Hierin herken je dan je kernkwaliteiten: je spant je in en hebt een hekel aan al die mensen die zich niet inspannen, die maar zitten te luilakken. Hiermee val je dagelijks in de valkuil van de stress. Door je iets minder in te zetten, krijg je minder stress en kan je met meer begrip voor jezelf en je omgeving gaan inzien dat de nodige ontspanning het juist mogelijk maakt om regelmatig top prestaties te leveren.

Graag een reactie of waardering van dit artikel hieronder.

Dank en groet,
Merlijn P. Baron