Ons kind is op 29 augustus geboren zonder schildklier. Een weergave van mijn ervaring als vader...

Dick
Opvoedingsboek.nl

Nu plaats ik op dit blog vaak artikelen door uit allerlei media. Deze artikelen gaan dan over opvoeden en wat er allemaal mee te maken heeft. Nu schrijf ik vandaag mijn eigen verhaal. Een verhaal zoals ik het heb ervaren. Uit mijn 'herkansing' komt dit kind voort 'Julia'. Met herkansing bedoel ik dat ik eerder een relatie had die uiteindelijk brak. Uit die relatie is het grootste kado Max. Inmiddels 7 en een kei van een vent. Die van voetbal houdt en graag 'grote broer' wil worden. En 5 jaar geleden leerde ik Frouk kennen. De liefde van mijn leven. Mijn evenbeeld en van dat evenbeeld leerde ik steeds meer houden.

Toen Frouk zwanger werd waren we erg gelukkig. En ook optimistisch. We zijn zorgeloos, probleemloos door de zwangerschap gezweefd. Het goede kon niet op. Een klein kinkje in de kabel was hooguit de het meisje in stuit lag voor de bevaling. Niets aan de hand, hooguit een keizersnede als gevolg.
Dat kwam er ook van. En we hoorden vlak voor de ingreep ook dat het kindje te klein was. Ook niets aan de hand, dat trok vast bij. En na de geboorte bleek dat ze onrijpe longen had en dat ze in de couveuse moest. En dan verdwijnt langzaam aan de overtuiging 'niets aan de hand', want een couveuse is ook weer niet voor niets. En dat wist ik, want Max is ook een couveuse ventje.

Toen de longen in de afgelopen dagen beter werden, had ik toch weer het gevoel van hoop. Maar alles duurde toch lang en de ontwikkeling van een overigens prachtig meisje ging langzamer dan wij en de artsen hoopten. Afgelopen donderdag kregen we na de hielprik het nieuws. Ons meisje is geboren zonder schidklier. Onze liefdesbaby, was niet helemaal 'af'. Zonder behandeling een dramatische afwijking, met behandeling eigenlijk helemaal niet. Een schril contrast.

Waarom nu dit stukje op dit blog? We hebben gemerkt hoe nauw het let hoe we mensen informeren over deze situatie. Wanneer we bv. mensen spreken en vertellen dat Julia ondersteuning krijgt in het aanmaken van een bepaald hormoon, dan reageren ze vaak: "Ok, mooi dat dat dan gevonden is!" En wanneer we vertellen dat ze de schildklier mist en ze levenslang medicijnen dient te gebruiken reageren mensen geschokt. Terwijl de feiten niet veel van elkaar verschillen. Kortom, we hebben besloten haar met de eerste boodschap de wereld in te sturen. Ook Julia zelf zullen we op termijn die eerste boodschap geven. En binnenkort schrijven we een 'family plan' waarin we vastleggen wat en hoe we er als gezin mee om willen gaan. Met andere woorden: werk aan de winkel! Ik hou je op de hoogte.