De laatste jaren zoeken supermarkten en drogisten allerlei aanbiedingen om klanten te trekken. Maar waarom toch steeds twee of meer voor de prijs van één? Het is inspelen op de hebberigheid van ons allemaal.

Maar wat is het gevolg? Hoe lang doe je met vier bussen deodorant? En met vier flessen shampoo of zes flessen cola of twee grootverpakkingen kipsatéburgers? Krijg je echt alles op, of gaat het over de houdbaarheidsdatum de vuilnisbak in? Of verdeel je alles tussen je familie en vrienden, totdat die ook overlopen van de overbodige spullen? Kun je de verleiding weerstaan en gewoon alleen dat ene product meenemen dat je nodig hebt? Het is erg oefenen geweest, maar het begint me eindelijk te lukken.

Als ik heel simpel plus en min, dan zou ik zeggen: Als je twee voor de prijs van twee geeft of een + een gratis, dan verkoop je je product voor 50% van de normale prijs. Waarom doen winkeliers dat dan niet gewoon? Zo kun je ook de klanten aan je binden, die al die grote hoeveelheden niet nodig hebben, maar het wel fijn vinden om ook eens korting te krijgen. En met de snelle vergrijzing in Nederland zal die groep alleen maar groter worden.

December is de maand van geven. Deze maand geef ik dagelijks een blog over communicatie, conflicten en vooral: verbinding.