Heel lang geleden waren er eens 2 kindjes. Beide kindjes konden stralen, met prachtige kleuren felroze en helderblauw. Hiermee maakten zij de mensen erg gelukkig. De mensen hielden van het licht van deze kindjes en ontdekten dat ze hier veel mee konden. Met het helderblauwe licht konden zij plannen maken voor de toekomst, veel van hun doelen realiseren en wedstrijden winnen. Met het felroze konden zij genieten van het nu, naar elkaar luisteren, elkaar vertrouwen en verbindingen leggen. De kindjes deden erg hun best om beide kleuren in balans te laten stralen, omdat zij wisten dat deze balans de fijnste en warmste wereld zou opleveren.

Al snel maakten de mensen hele mooie plannen voor de toekomst. Ze merkten dat het luisteren naar elkaar en het genieten van het nu voor vertraging in de realisatie zorgde. De wens naar groei vroeg om meer van het helderblauwe licht en er werden manieren bedacht om het felroze te ontwijken, weg te stoppen of te blokkeren. Mensen die hier in slaagden werden de winnaars. Ze zorgden voor de vooruitgang in de wereld en speelden de baas. Iedereen keek tegen ze op en wilde op hun lijken. Jaloezie en hebzucht zorgde voor een strijd om de blauwe stralen. Er werden steeds betere filters ontwikkeld, tot er op een dag bijna geen roze licht meer in de wereld was. Mensen luisterden niet meer naar elkaar, hadden geen vertrouwen en werkten alleen nog maar voor een succesvollere toekomst. Oorlogen, ruzie en bedrog werden gezien als de beste manier om doelen te bereiken en de zoektocht naar verbinding was voor de zwakken, de verliezers.

De kindjes waren erg verdrietig dat hun mooie felroze stralen niet meer kon schijnen in de harten van de mensen en op een dag besloten ze te stoppen met stralen. De hele wereld werd donker, de mensen werden moe en alles lag stil. Alles waar ze de afgelopen jaren op gerekend hadden bleek er ineens niet meer te zijn en voor het eerst zagen de mensen wat ze eigenlijk hadden aangericht. Ze hadden al die tijd het felroze vergeten te waarderen en vergaten daardoor te genieten van al het moois in de wereld en van elkaar. Meteen haalden ze de filters weg en toen de kindjes weer begonnen met stralen openden zij hun harten voor het felroze. Tussen al het blauw door scheen het felroze in balans, in ieder mens, in de straten, de bedrijven, de gezinnen en de politiek. Er werd weer volop genoten, naar elkaar geluisterd en verbindingen gevonden met prachtige creatieve resultaten.

Hoewel de donkere periode moeilijk was geweest waren de mensen de kindjes erg dankbaar voor de wijze les die zij in deze periode hadden geleerd. Zij besloten deze nooit meer te vergeten en leefden nog lang en gelukkig, in balans met het helderblauw en felroze!