Als kleine zelfstandige doe je er goed aan af en toe te netwerken. Maar ik zie daar altijd als een berg tegenop.

Bij elke bijeenkomst met vakgenoten neem ik me van te voren heilig voor om nu écht eens serieus te gaan netwerken. Maar de afloop is altijd hetzelfde: ik kom als laatste binnen, ga als eerste weer weg, en in de pauze ga ik op de wc zitten.

De slow change club van Frank van Elsdingen blijkt in staat zijn zegenrijke werk ook zeer snel te doen. Gewoontegetrouw kwam ik als laatste het zaaltje binnen, maar in de pauze vond er al een ommekeer plaats. Op weg naar de wc werd ik door een van de andere clubleden aangehouden en hebben we een tijdje geanimeerd staan te praten. Aan het eind van de bijeenkomst was ik al een compleet ander mens: ik ben meer dan een uur gebleven en ik vond het nog leuk ook.

De vraag is alleen, zoals altijd bij change management: zou deze verandering blijvend zijn?

Het was voor mij de eerste Slow ChangeMgt Ronde Tafel bijeenkomst en inmiddels alweer meer dan een week geleden. Sindsdien is er geen meemakers dag geweest zonder momenten dat ik mij afvroeg "kan dat nou niet anders?". Hierbij toch terugdenkend aan de inspirende bijeenkomst van vorige week.
Een ding is mij heel duidelijk geworden vorige week! Ik ben gelukkig niet de enige die met deze gedachtens, gevoelens en ideeen rondloopt. En dat sterkt! Het sterkt mij in het vasthouden van een werkwijze, aanpak die veelal tegenstrijdig lijkt te zijn met heel veel andere belangen. En ik vindt het persoonlijk ooh zo moeilijk om de mensen om mij heen te laten inzien dat een Slow aanpak juist ondersteunend is aan het belang!
De echte vraag is dan ook meestal........Wat is dan Wiens belang en Waarvoor? Op Welke manier kan ik dat naar boven krijgen of inzichtelijk maken! Hiervoor is denk ik een open en eerlijk dialoog nodig tussen alle betrokkenen, en dat komt blijkbaar niet van nature!
Mijn zoektocht naar een methode om dit, binnen de organisaties waar ik mij in mag begeven, op de juiste manier onder de aandacht te krijgen begint dan ook allereerst bij mezelf. Hoe krijg ik aandacht voor deze manier van werken, organiseren en veranderen.
Dit brengt mij naar de vraag: "Wat is dan Slow ChangeMgt?" Is het een framework? Is het een manier van denken? Moet het een set van praktische gereedschappen zijn om een veranderproces te begeleiden?
Het was heel duidelijk dat juist hier vorige week een grote verscheidenheid aan meningen en ideeen ter tafel gebracht werden. Dat was heel mooi en dat deed mij in ieder geval beseffen dat de antwoorden op deze vragen moeten gaan groeien, ontstaan en een plek krijgen binnen het grote geheel van Slow ChangeMgt.

Zijn we er vorige week dan in geslaagd dichter bij de antwoorden te komen? Oeps.......had ik hier wel Slow over nagedacht? Was dat dan het doel van de Ronde Tafel meeting? En was dat doel voor iedereen hetzelfde?

Jeetje ........Nog meer vragen!!! Ik wil dan ook afsluiten met een uitdaging voor iedereen die dit leest en inmiddels al iets heeft gelezen op de SlowChange Mgt site...................

Kijkend naar het Slow Changemodel, die Frank zo mooi als kapstok heeft aangereikt, bepaal dan eens voor jezelf in welke fase nu juist de uitdagingen, ideeen en/of vragen voor jouw liggen!

Wat mij betreft tot de volgende Ronde Tafel (of was het een rechthoek?) en bij voorbaat dank aan alle mensen die hieraan hun medewerking verlenen met in het bijzonder Frank en Mindz.

Een ronde tafel conferentie over Slow Change Mgt; wat kan dat zijn? Nou, het beviel mij prima!

Zeker, er vallen een hoop kritische woorden over hoe het (allemaal...) niet moet, maar wel gebeurt - je zou het gal spuwen kunnen noemen. Maar, vooral waren er ook veel ideeën en (gelukkig) heel veel voorbeelden over hoe organisatieveranderingen dan wél zouden moeten verlopen. En daarbij werden voor mij toch wel een paar belangijke inzichten verhelderd.

Veel van de andere aanwezigen hebben al uitgebreid gerefereerd aan de implicaties die change en slow change in het leven heeft. En, ze hebben gelijk. Meteen op de terugweg in de auto was er op de radio een discussie over een politiek idee voor nieuwe wetgeving tav een "probleem", waarbij door andere politici als reacties werd gerefereerd aan de bestaande regels, het naleven en handhaven daarvan, en niet meteen grotesk reageren. Echt, een naadloze aansluiting!

Zouden deze reagerende politici in de gaten hebben gehad hoe hun uitspraak past in discussies die zich niet alleen aan een tafel in Utrecht ontvouwen? De aan tafel genoemde voorbeelden tonen aan dat er in heel wat bedrijven discussies zijn over de problematiek van veranderen. En wat te denken van de grote verzekeraar die zich publiek afvraagt "waar we mee bezig zijn?"

Nog een gevleugelde uitspraak: verbeter de wereld en begin bij jezelf. Maar het helpt wel om met je initiatieven niet dood te bloeden als je eens met soortgelijk gestemden je beelden en ideeën interactief kunt fijnslijpen en/of scherpstellen. En daar was dit wel een zéér aansprekend voorbeeld van. Bedankt aan alle mensen aan tafel en graag tot weerziens!

 Een chinees spreekwoord luid (naar horen zeggen): een slim mens leert van zijn fouten. Een wijs mens leert van de fouten van anderen. 

De workshop slow change was voor mij een middel om wijzer te worden. Boeiende voorbeelden zijn uitgewisseld van hoe het niet moet, en hoe het wel is gelukt. En zinnige discussies over wat dan de belangrijkste factoren zijn geweest, reikte me zaken aan om mijn eigen visie verder te verrijken.

De ambiance was erg goed, zelf het feit dat nog niet alle schilderijen aan de muur hangen maar deels nog op de grond staan, draagt bij aan een creatieve sfeer. Borrel na afloop leverde nog energieker discussies op dan de ronde tafel. Mogelijk enigszins beinvloed door de aanwezige genotmiddelen minder onderbouwd, maar dat maken we de volgende sessie goed. Ik zie er naar uit.

Hi allemaal, het was een leuke & dynamische sessie! Ik vond het voornamelijk interessant te horen wat de 2 succesvolle verandertrajecten (die werden besproken) met elkaar deelden, zoals ik het interpreteerde was dat de combi van “een manager die weet wat er speelt – charismatische leider – transparant – beslissingen durven nemen”, zo voor de hand liggend en toch vaak afwezig. Volgende keer verder over bomen zou ik zeggen. En de borrel was al net zo verrijkend! Groetjes Petra.