Ik denk dat het vermogen van een organisatie om haar bestaansrecht te borgen sterk afhankelijk is van het gedeeld zijn van de strategie - delen dient u hier op te vatten als sharing, niet als dividing. Daarmee bedoel ik dat, gegeven realistische doelstellingen, alle managers en idealiter ook de overige medewerkers zichzelf (letterlijk) kunnen vinden in de uit te voeren hoofdactiviteiten.

Om deze coherentie te realiseren is een open dialoog tussen de (management)echelons de beste methode. Voorwaarde daarvoor, afgezien van een goede gespreksvoorbereiding en -begeleiding, is dat de hogere managers gedurende deze beleidsdialoog tijdelijk hun macht opgeven om de idee- en betekenisvorming de vrije loop te laten. Ik ben van mening dat zo'n constructief gesprek tussen beleidsproducenten en beleidsconsumenten, dat ik graag aanduid met Verticale Dialoog, zo veel draagvlak en vertrouwen creëert dat het management daarna automatisch de leiding krijgt.

Wat vind jij?

(Oorspronkelijk gepubliceerd op 15.01.08)