Leuk gekozen plaatje Francine, verschrikkelijk al die brandjes te moeten blussen, dat is toch enorm irriterend als ZP'er ?

Ha Francine!

Oh, deze taferelen zijn toch echt een nachtmerrie, he? Deze bedrijven moeten zich schamen. Helemaal bij vergoedingen aan een 1-pitter. Het gaat toch om jouw inkomsten! Zo’n ‘papieren organisatie’ met boekwerken vol procedures en processen die men zelf amper nog kan volgen, is de link naar de echte wereld toch helemaal kwijt!?

Van de voorbeelden die ik heb, vind ik die van KPN/Planet Internet de grootste gruwel. In dit geval ging het om een factuur die zij aan mij hadden gezonden en waar helemaal niets van klopte: het totaalbedrag was drie maal zo hoog als normaliter. Netjes als ik ben, ;-) , contact opgenomen met klanten service en het probleem werd gelukkig herkend. Een wisseling van administratief systeem had fouten veroorzaakt. Men zou mij nog terugbellen met de oplossing en ik gaf aan totdat ik een correcte en verifieerbare factuur had, niets zou betalen. Er is nooit teruggebeld.
Daarna kreeg ik maand op maand een betalingsherinnering. Ik heb nog een paar keer de telefonische wachtrijen getrotseerd en uitgelegd dat KPN/Planet Internet aan zet was. Toppunt was de melding die ik kreeg dat men eea pas kon herstellen als ik eerst 'de foutieve factuur' zou betalen... Gekke Henkie, zeker!
Daarna kwamen de papieren dreigementen mij af te sluiten. Dat is eenmaal ook echt gebeurd. Met gepaste excuses heeft men mij wel weer aangesloten, maar omdat ‘dit administratief gezien niet ander kon’ moest ik deze mevrouw iedere maand terugbellen zodat zij een nieuwe afsluiting kon voorkomen. Ook nog toen ik allang vertrokken was naar een andere provider (want je kunt je als 1-pitter een afsluiting niet veroorloven!), kwamen de papieren dreigementen in de brievenbus...
Uiteindelijk werd er een incassobureau en een deurwaarder op me afgestuurd. Te zot voor woorden. Nadat ik het complete dossier had ingeleverd (1 blik hierop leert al dat KPN/Planet Internet fout zit; maar niemand in die tent daar die er ooit de moeite voor had genomen) met een begeleidende brief en in cc een aantal kritische tv-programma’s en mijn advocaat. Bingo!!!
Daarna kreeg ik al snel het bericht dat men de foutieve factuur had gecrediteerd… Pfffft!

Ook hier weer een klassiek voorbeeld van een ‘papieren organisatie’ en als 1-pitter heb je hier toch helemaal geen tijd voor maar aan de andere kant kun je het je ook niet veroorloven afgesloten te raken van de buitenwereld… Een volgende keer zal ik maar direct terug ‘blazen' met die tv-programma’s en 'm’n advocaat'! Mijn ‘standaard-proces-brief voor leveranciers’ ligt nu klaar!

Maar deze naar 'een klant' sturen is toch lastiger. In dergelijke organisaties is dit bureaucratsche, administratieve geneuzel zelfs van binnen uit (heb ik ervaren) niet uit te bannen. Het spel meespelen door van tevoren door hen zelf goed laten vastleggen hoe en waar de factuur naar toe moet, is, denk ik, wat rest... Zucht!

Tja geheel herkenbaar. Ondertussen is er wel een patroon te ontdekken: Hoe groter de organisatie, hoe langer je op je geld moet wachten als eenpitter. Mijn ervaring is dat contact opnemen met de projectleider/ de persoon waar je mee hebt gewerkt, over dit soort perikelen veel meer effect heeft. Die wil de relatie namelijk wel graag behouden;) Als het goed is dan he... En opeens lig je dan boven op het betaalstapeltje!

Ik calculeer het ondertussen in, dan kan het alleen meevallen.

@ Kees: gelukkig is "brandjes blussen" de core business van mijn bedrijjf ;-) Maar ik vind het wel fijn om af en toe stoom af te blazen in een blog.

@ Jacqueline, wat ontzettend vervelend om zoiets mee te maken! Ik heb van meer mensen over dit soort ellende gehoord, vooral over energierekeningen en over telefoonrekeningen. Misschien een idee om jouw "standaardbrief" te delen?

@ Kameeliejon: de ellende is vooral begonnen met de komst van de shared services. Mijn directe opdrachtgevers vinden het ook een ramp, zitten zich heftig te schamen, maar komen ook niet door de regels en procedures heen. Blijkbaar zijn de regels en procedures binnen die organisaties zo rigide en zijn de mensen bij de shared services zo gebonden aan die regels, dat ze niet meer kunnen nadenken, maar blindelings de regeltjes opvolgen. Doodeng, denk ik wel eens.