Beauty is in the eye of the beholder....
Als je Kerstfeest al labelt als gedwongen, stressy, opgelegd, tja dan is de lol er al af voor de pret  begonnen is. Dat is dan ook direct je eigen aandeel aan het gedwongen, stressy en opgelegd maken van de feestdagen.
Tuurlijk verwachten familie, vrienden en kennissen van alles. Maar dat is hun werkelijkheid. Jouw werkelijkheid ligt anders. En wie weet, als je die een keertje vertelt (niet vlak voor het met veel zorg en liefde klaargemaakte kerstdiner), is iedereen blij.
Voor mij spreekt er juist heel veel liefde, aandacht en zorg uit al dat gehaspel in de keuken, al die mensen die zich in drie bochten wringen om maar bij iedereen langs te kunnen in twee dagen. Want dat doe je toch niet als je helemaal niets met die mensen hebt?
Enne...wat de commercie doet, mogen ze zelf weten. Ik sla na de feestdagen altijd de langhoudende luxe producten in. Die zijn dan zo erg afgeprijst, dat het leuk is om te gebruiken bij al die andere etentjes, waar familie, vrienden en kennissen graag komen, omdat het zo gezellig is.

Een jaar of tien geleden stuurde een goede vriendin me een motto voor het volgend jaar:
Geniet en gij zult genoten worden.
Ik vatte die heel netjes op (als je samen geniet, word je vanzelf maatjes) maar er zijn sindsdien vele interpretaties langsgekomen ;-)
Als kind van Indische ouders heb ik, ik zou haast zeggen, vanzelfsprekend, iets met lekker eten. Mijn moeder, als dochter van een ondernemer en gewend aan baboes en kokkies, moest hier leren koken. Zonder de ingrediënten die ze van thuis kende. Dus ieder gerecht was letterlijk steeds proeven of er genoeg van alles in zat. Te weinig was nooit erg, te veel was lastiger. Want zij kende natuurlijk alle kokstrucs ook niet. Onze toenmalige buurvrouw heeft haar leren aardappels koken (is nooit gelukt) en verder ruziede ze altijd met haar zusters over de smaak van authentieke Indische gerechten. Intussen koken ook mijn (schoon)kinderen indisch en geldt bij ons: als het anders smaakt dan je gedacht had, dan is het gewoon een recept van een ander eiland, dus per definitie lekker, maar misschien anders van smaak ;-)
Wat gaan we volgend jaar doen, Ailko?