Jacqueline Jongerius-Maes
- Monday 29 December 2008 - 22:23
- 361 x read
Financiële crisis of niet: het vuurwerk vliegt deze dagen weer de winkels uit. Mensen staan er uren voor in de rij en liggen zelfs in slaapzakken voor de winkels om als eerste met pakketten met lont en kruit en tot de verbeelding verbeelding sprekende namen als G-spot, Ratelband en Mortier XXXL, Mitrailleurband enzovoorts mee naar huis te kunnen neman. Was het vorig jaar 60-65 miljoen Euro wat de lucht in ging, dit jaar wordt er voor 65-70 miljoen Euro opgeknald.
Ik hou van tradities, maar het massaal vuurwerk afsteken bij de wisseling van het oude naar het nieuwe jaar, heb ik nooit zo goed begrepen. Oorspronkelijk bedoelt om kwade geesten weg te jagen. Inmiddels lijkt vuurwerk alleen maar meer kwade geesten aan te trekken. Alle ongelukken, overlast, troep op straat en kruitdampen in het milieu. Miljoenen Euro’s aan vernielingen met vuurwerk. Te belachelijk voor woorden. En wat mij als dierenbeschermer extra aan het hart gaat, is wat alle lawaai bij de dieren teweeg brengt, om nog maar niet te spreken over andere gruwelijke ‘grappen’ met vuurwerk en dieren.
Vuurwerk verbieden, daar geloof ik niet in. Maar je kunt je vast voorstellen dat ik best blij ben met de geluiden die momenteel op gaan om het afsteken van vuurwerk te ‘organiseren’. Op een vaste tijd op een vaste locatie bijvoorbeeld. Van mij mag het. Maar er zal nog heel wat water door de Rijn moeten stromen eer het er van komt, vrees ik.
Ik geloof er heilig in dat het verbeteren van de wereld bij jezelf begint. Nu heb ik persoonlijk nog nooit vuurwerk gekocht of afgestoken en dat wil ik graag zo houden. Maar je kunt je omgeving moeilijk op een eilandje plaatsen. Dus als part-time opvoeder van de kinderen van mijn man (de 2 jongens -tweeling- komen inmiddels op een leeftijd dat vuurwerk een enorme aantrekkingskracht heeft en een simpel sterretje niet meer volstaat…. Oei…) zou ik dat wel even opvoedkundig verantwoord doen… (Ja, ja, ik doe m’n best). Het ging helemaal goed. Ik had met mijn man afgesproken het vuurwerk-verkooppunt links te laten liggen en de kinderen vooral mee te nemen in het waarom erachter. Meer waardevol en houdbaar. Totdat ze allebei een eigen vuurwerkpakket cadeau kregen van een oma. Gisteren liep ik buiten en hoorde ik een knal vanuit het slaapkamerraam van de jongens, vlakboven de binnen- en buitenren van onze konijnen. Dat vroeg natuurlijk om accute actie. Het liefst had ik natuurlijk dat vuurwerkpakket ‘in beslag genomen’, maar nogmaals: ik geloof er niet in. Na uiteraard wel een verbod op het afsteken van vuurwerk binnen of vanuit het raam, heb ik de jongens gevraagd om zich eens voor te stellen hoe ze zich zouden voelen als zij een konijn, poes of ander dier waren en al die knallen om hun oren kregen. Ze beschrijven zichzelf met regelmaat als dierenvriend, dus dat moet aankomen… De komende dagen zal het onderwerp nog wel eens voorbij komen. Ik ben benieuwd hoe er a.s. woensdagavond met dat vuurwerkpakket wordt omgegaan.
Wat zijn jullie ervaringen met kinderen en vuurwerk? Of heb je zelf gedachten over het al dan niet zelf afsteken van vuurwerk? Ik ben benieuwd. Deel het hier op MINDZ.