Vroeger had je op TV een reclame over zemen om de ramen te lappen. Maand na maand, na maand etc. En je zag de baard van de glazenwasser groeien. Soms heb ik ook zo´n gevoel bij het ontstaan van Xilia.
Inmiddels zijn we ruim 2 jaar bezig. Steeds weer gemotiveerd gesprekken in, steeds weer mensen enthousiasmeren. Soms lukt het mij niet meer om zelf geïnspireerd de dag in te gaan en heb ik behoefte aan bezinning. Vandaar de naam spiritualiteit voor dit blog.

Voor mij is spiritualiteit mijn bron van opladen. Erover te lezen, dagelijkse meditatie, af en toe een training. Ja en wat is spiritualiteit dan eigenlijk voor mij? Voor mij is dit een ander woord voor leven.
Ja en wat is leven dan? Weer een goede vraag.

Leven is mezelf durven zijn zonder angst voor wat een ander ervan vindt. En ik kan je zeggen dat valt niet altijd mee. Ongemerkt zijn er zovele heilge huisjes die dan zichbaar worden en belemmerend werken. Toch is het overwinnen van deze belemmeringen wat ook weer mijn groei brengt en groei brengt me dichter bij mezelf en daarmee bij anderen.
Door dichter bij mezelf te komen komt ook weer de spirit terug.
Terwijl ik dit zo schrijf is het een soort vicueuze cirkel die telkens op een andere wijze draait maar er blijft een verband. Als ik (te) druk ben raak ik van mezelf weg en heb ik andere inspiratie nodig en als ik die inspiratie weer te pakken heb begeef ik me weer in allerlei inspirerende activiteiten en heb ik weer behoefte aan bezinning.
Tja, zo bezien....

Hoe zit dat bij jou?

Het nemen van een diepe ademhaling tovert al een glimlach op mijn gezicht. Mijn gedachten en emoties observeren geeft me ook weer nieuwe kracht. Waarom denk ik hier over na? Waarom voel ik me zo? Met name in situaties waarin er sprake is van een tegenslag of negativiteit neem ik hier het moment voor. Zo kom ik erachter dat het helemaal nergens voor nodig is me negatief te voelen en laad ik mezelf weer op met positieve energie.

Ik heb mijn dromen en fundamenten symbolisch weer gegeven in de onderstaande (dynamische) collage. Deze plaat hangt ingelijst in mijn kantoor, vind je soms op mijn desktop, zit als plaatje in mijn portemonnee enz.. Telkens als er weer een (on)verwachte hindernis op mijn pad verschijnt, helpt het beeld mij naar de juiste mindset.

Door de grote van mijn dromen ervaar ik steeds meer de hindernissen als grind op de snelweg. In het begin ging ik er kruipend doorheen, met mijn huidige snelheid raakt het me vooral als lakschade. 



Omdat elke plaatje een heel persoonlijk verhaal verteld, haal ik deze afbeelding over een paar dagen weer weg.

Toch boeiend dat we als gedreven en gemotiveerde mensen steeds tegen dezelfde barieres aanlopen. Ik ben na 2 jaar vechten tegen de bierkaai begonnen aan de grote schoonmaak die moet leiden tot de definitieve invulling van mijn toekomst die geen onderneming moet worden

Lees eens een biografie van een van je helden, juist het nemen van de hindernissen zorgt voor een sterke persoonlijkheid. Een (de?) belangrijke eigenschap van succesvolle mensen is dat ze nooit, nooit opgeven.

Opgeven , wat is dat ;-)

mee eens, opgeven ken ik ook niet anders was ik al lang gestopt met xilia. want het ontstaan is en rough tour. met prachtige diepe emotionele, menselijke en heel diepe momenten.

ik merk dat de fase waarin we nu zitten en de spirit uit het mindz netwerk mij in ieder geval heel erg geholpen heeft om uit mijn dal te komen. met andere woorden naast de plaatjes en zo is meedoen aan de blogs en zelf actief zijn hierin heel heilzaam voor mij oftewel mensen allemaal hardstikke bedankt voor wie je bent en je input en feedback.

Dit is een punt dat ik vorig jaar met verschillende "jonge" ondernemers heb besproken. Omdat wij allemaal nog niet zo lang ondernemer zijn dachten we natuurlijk dat alleen wij ermee zaten, dat iedere dag oppompen en positief blijven. Gemeengoeden als stapje voor stapje en ach maak je niet druk, alles komt goed. Doen het niet.

als je eenmaal begint met ondernemen dan is er geen weg meer terug dus is er inderdaad niet zoiets als opgeven, dat is het hele punt dan ook niet. Een beetje ondernemer snapt dat. het is dat je energiebron soms op is, en je ook geen zin meer hebt je zelf op te peppen. dus beyond een bad hair day zegmaar.

En wat mij dan opvalt is dat toch heel veel ondernemers weinig echt externe of fysieke oplaadbronnen hebben. De grootste bron is altijd die innerlijke kracht. En daarmee oplopend die ene held (heb je helemaal gelijk in Martin, om over ze lezen).

En: moed, ook de moed om te zeggen, oke deze koers was m, ik draai m een beetje bij. dus niet opgeven maar aanpassen.

Ik ben trots hoor, op al ons ondernemers. wij verdienen een pluim, tis echt niet niks.

oh en martin: lekker laten staan hoor die plaatjes! jouw verhaal is de jouwe, maar je plaatjes (zonder het vehaal erachter) kan een ander ook weer inspireren.

Ja ondernemen voelt vaak wel solistisch aan in die zin dat de belevingswereld lastig met de buitenwereld communiceert. Het is veel gemakkelijker zeggen dat je je baantje kwijt bent want dan zegt iedereen oh wat rot voor je.
Maar inderdaad Rebecca wat jij schrijft, het constant bijsturen aanpassen etc aan de hand van de omstandigheden die overigens heel vaak met het gevoel te maken hebben dat is laastig uitleggen aan anderen en zelfs aan mede ondernemers.

Een idee om hier binnen Mindz iets mee te doen, een soort metal fitness programma? Of spirituaiteit in ondernemen? Of ..........

Ooit zei iemand tegen Voltaire: "Het leven is zwaar. " Voltaire antwoorde: "In vergelijking tot wat?"

Elke dag dat ik zelf de beslissingen neem, nu bijna 5 jaar, heeft me veel plezier gebracht. Geen greintje spijt.
Ik werk 2 maal zoveel uur als in loondienst en heb een fooi in vergelijking met mijn banksalaris. Maar in tegenstelling tot toen, ben ik nu oprecht dankaar voor wat het leven mij geeft.

Kennen jullie het verhaal van de nomade en de zandkorrels in zijn sandalen?

hahahahaha, martin, die vind ik ijzersterk! ja in verhouding tot wat. en nee ik ken dat verhaal niet, vertel.

wat ik graag met jullie wil delen, en toeval bestaat gewoon niet, is dit filmpje  dat ik vanochtend in mn mailbox vond.

Ik heb ook geen dag spijt, het is me bij tijden wel iets zwaarder gevallen dan ik dacht, het opent een geheel nieuwe belevingswereld in jezelf. En zwaar is dan ook relatief, want het zware zat er voor mij het meest in dat, hoe kaderloos ik ook dacht te zijn; ik toch met een aantal normen en waarden af moest rekenen over hoe dingen 'horen'  te zijn. En mijn weg dus moest vinden over wat ik vind hoe mijn ondernemerschap eruit moet zien.

Ja leuk idee René, een mental fitness programm. I'm in! :-)

Ja inderdaad een hele mooie: Ooit zei iemand tegen Voltaire: "Het leven is zwaar. " Voltaire antwoorde: "In vergelijking tot wat?"

Dit is denk ik een mooie "pay off" voor het mental fitness programma.

A.s. Maandag mooi onderwerp om in eerste instantie bij de borrel eens verder over te delibreren.

NB even een praktische vraag. Rebecca, jij voegt een lnk naar een filmpje in. Als ik dat via invoegen hyperlink doe dan zie je de hele URL, hoe doe jij dat?

Hoi rene,

Lijkt me een goed plan!

url: je selecteerd een woord en dan klik je op het link plaatje (dat grijze dingetje) en daar plak je de link in, e voila!

Over essentie gesproken: link

Hihihi, ik heb geen ideeeeeeee?
En in sommige gevallen is dat het juiste antwoord....terwijl er geen juist antwoord is, lieve mensen.
Kaderloos kan bodemloos zijn, tja...Gewetenloos kan (hoeft niet) zonder geweten zijn. het kan ook een beetje...geweten zijn, dat iemand een beetje last of plezier heeft van een geweten...en of DAT zaligmakend is!!.

Misschien is het wel; gaan....en maar kijken waar de ark van (vul maar in...bijv. Noach....als je Noach heet..) strandt....

Waar voel jij je goed bij..? Waar tevens niemand last van heeft...

Heb je wat te vertellen?
Doe het dan!

@Cornelis Helemaal met je eens! Hou het simpel en dan blijft het overzichtelijk.

Wat mij zeer heeft geholpen is het besef dat ik en alleen ik de gehele verantwoording heb over mijn leven heb en alleen mijn leven.. Geen gezalfde die mij hoeft te redden, geen slachtofferrol die mij schijnnelijk beschermt.

@Rebecca Het verhaal van de sandalen vertel ik het liefst live. Ga je naar de TED talks in februari?