De wereld bestaat al eeuwen uit volgers en leiders. Trendsetters die in eerste instantie niet serieus genomen worden worden maar wel de wereld veranderen waarna de fast adaptors (leiders) komen en dan de followers.
Je ziet sinds web 2.0 al een trend gaande van de co creatie, social networks en een explosieve stijging van zelfstanding ondernemers. Ja dit heeft samenhang. Maar waarom nu pas. Want wat nu plaats vindt, is dat er steeds meer leiders komen, dit zijn al die zelfstandig profesionals en al die gebruikers van social networks die eigen plaza’s en groepen oprichten. Die met elkaar nieuwe concepten bedenken en neerzetten. Als paddenstoelen vliegen twitters, ebussy’s, mindZ.com, wiki’s en honderden andere social networks en crowdsourcing platformen uit de grond en daarmee meer en meer concepten en ondernemingen. Maar dus; waarom nu pas? Een gevolg van die ego jaren tachtig? Een logisch gevolg van de industriële revolutie (die naar mijn idee nu pas echt gaat veranderen, want hoeveel inspraak hebben we al die jaren werkelijk gehad op ons leven? ).
En toen las ik vanochtend (pas) het
interview op twitter van Marielle Sijgers.
Haar ideeen over werken stroken heel erg met de web 3.0, het gevolg van web 2.0, gedachte. Ze vertelt dat bij hen de mensen zelfsturend zijn en werken op tijden die voor hen het best passen. Voor een ondernemer is dit duidelijke koek hoewel ik denk dat veel starters nog worstelen met het idee om 9 uur te moeten beginnen. En dat je pas goed bezig bent, succesvol bent, als er concrete resultaten binnen komen
We duikelen dus steeds meer naar de 24 uurs economie en een ondernemersklimaat van ontwikkelen en doorontwikkelen zonder ‘bazen’. Maar is dat wel zo?
Er is nog steeds een grote groep die niet kan functioneren zonder kaders. Die graag elke dag weten wil waar ze aan toe zijn, naar een kantoor willen om daar hen riedeltje af te werken.
Dus hoe hard zal het werkelijk gaan met die web 3.0 wereld? En hoe gaat zich dat dan ontwikkelen. Is het de oude garde die vast wil houden aan de kaders en zal de jonge generatie straks niet beter weten als dat een dag uit 24 uur bestaat die je zelf indeelt. In plaats van de vastgestelde blokken, vrije uurtjes, werk, en hobby tijd. (ik kan al niet eens meer iets als hobby duiden omdat alles wat ik nu doe, ik vanuit passie doe, en dat is wat een hobby is toch.
En dit, dit leid tot een ander onderwerp waar we op MindZ.com al over aan het praten zijn: het financiële stelsel. Ik bemerk onder flink wat ondernemers dat de ruilhandel al zn intrede heeft gedaan, nee dat betaalt je hypotheek niet. Het geeft je wel de ruimte om maar een paar kleine klussen nodig te hebben voor die hypotheek en al je andere wensen te vervullen met ruilhandel zonder een cent op zak. En wat nou als dat verder door groeit. Als er hypotheken komen gebaseerd op vermogen, of gebaseerd op; voor zo’n huis mag je per maand die klus voor ons doen, of werk je met jouw dienst mee aan de groei van de verstrekker. Dan heb je een aandeel in de onderneming die jouw huis betaalt zegmaar. Is dat zo gek? Het zou je in ieder geval meer betrokken maken bij je eigen huis, die is tenslotte echt van jou omdat jij deel uitmaakt van het succes van de onderneming die jouw financieert. Geen succes: geen huis.
Dit is een mindopener, een gedachte waar ik al een tijdje op kauw en ik bij MindZ op diverse manieren terug zie komen, in het nieuws ook overigens. Ik heb verder veel te weinig verstand van beleggingen, geld, hypotheken om dit te kunnen staven. Het is het idee dat er een tijd kan komen dat we hetzelfde stelsel terug hebben voor de tijd dat geld bestond. En waarom niet. Wat is op dit moment nog de waarde van geld? Ik heb niet vaak die munten meer in mn handen, alles gebeurd online en met pasjes. Dus waarom een meting van geld en niet een meeting van punten zoals bij het pompstation. Voor zoveel acties; zoveel punten die dan weer in te ruilen zijn.
Dit kan alleen werken met mensen die geen risico angst hebben. ondernemers dus. Ondernemers die met elkaar zonder betaling nieuwe producten neerzetten. En daar een leven omheen bouwen. Of andersom, een behoefte naar een leven hebben en daar producten omheen bouwen om dat te bewerkstelligen; Lifehacking, 4urige werkweek van Timothy Ferriss, en zo kunnnen we er nog een hoop verzinnen.
We staan dus inderdaad aan de vooravond van grote veranderingen omdat die beweging steeds sterker op gang komt. Met als achterliggende gedachte respectvol, duurzaam, spiritueel leven. De zelfmaakzaamheid van het leven en daarmee ook het zelfredzaamheid. Wij ondernemers willen het zelf bepalen, en dat ‘het’ is alles. Van uren indeling tot verzekering tot hoogte van inkomen en de afdracht daarvan. En de kracht van elke verandering of het groot worden van een merk, een beweging, ligt in de massa. Dus als je naar de massa van dit moment kijkt: de explosieve groei van zelfstandig ondernemers en social networks…. Hoever is bovengeschetste toekomst dan nog? Hoelang nog voordat er geen ‘loonslaaf’ meer is en we werken vanuit volledige passie en behoefte en geld een vage herinnering is? Of is dit echt volledige fantasie?