Het was Joost van Daalen van Kernzorg die mij attent maakte op de PresentieTheorie van professor Andries Baart. Puur op basis van zijn korte inleiding riep zich de associatie op met het boek Presence van Peter Senge cum suis. Presencing is zoiets als ‘in het moment zijn’ of ‘er zijn’ (met heel je lijf en leden). De PresentieTheorie van Baart is ontleend aan uitgebreid onderzoek van hulpverlening aan sociaal achtergestelden. Niet volgens “er bestaan de nodige regelingen en zorginstellingen voor deze mensen” maar volgens “er voor ze zijn, in wat ze zijn en wat ze meemaken”. Dat is een radicaal andere benadering dunkt mij. En er ging weer een wereld voor mij open.

Voor een eerste introductie van de PresentieTheorie kun je hier een zeer handzaam artikel downloaden, zeg maar een eerste trede (van een volgens mij behoorlijk lange trap).

En om je met mij af te vragen of “present zijn” en “presencing” iets met elkaar van doen hebben, download je hier mijn ‘critical book review’ van Presence, human purpose and the field of the future.

Je kunt na lezing niet anders dan concluderen dat beide benaderingen alles maar dan ook alles van doen hebben met Verbindend Leidinggeven.