Als je woont in deze stad/gemeente, dan ben je erbij betrokken. Hoe? Door de plek waar je woont, waar je vrienden zijn, waar je recreëert, waar je je boodschappen doet, waar je misschien werkt, waar je eventuele kinderen naar school gaan, of waar je zelf naar school gaat, of waar je je vut/pensioentijd doorbrengt. Ik uitte die betrokkenheid jarenlang door, naast werk, studie, gezin, ook (veel) tijd te investeren in diverse buurtcomite’s, inspraakrondes, etc. En vanaf eind 1997 ook voor Stadspartij Leefbaar Utrecht. We zijn 8 jaar lang de grootste partij geweest in Utrecht, met 1/3 van de raadszetels. En sinds 2006 terug naar een bescheiden plek met 3 zetels. Volgend jaar zijn er weer raadsverkiezingen. En woensdag 10 juni zaten we ‘savonds met een kleine strategiegroep in S2M.
De uitslag van de europese verkiezingen wierp haar schaduw vooruit. Een duidelijk onderwerp was de PVV. Een stelling was:
“Wanneer de PVV mee zou doen aan de verkiezingen in Utrecht, zou dat grote gevolgen hebben voor Stadspartij Leefbaar Utrecht.
Nu lijkt het erop dat ze in 2010 nog niet meedoen. Wat kunnen wij voor onze communicatiestrategie leren van het stemmen-succes van de PVV? Moeten we inspelen op vervreemding, angst en onvrede (niet op feitelijke kennis), en de emotie van het alledaagse?”

Ik vind van niet: de stelling en de overweging gaan uit van een visie op de kiezer, die ik eigenlijk niet deel. Het beeld van een recalcitrante nieuwrechtsstemmer. Het doet geen enkel recht aan het feit dat de lokalo’s al jaren landelijk de grootste groep vormen bij gemeentelijke verkiezingen. Ook in 2006, toen lokalo’s groter waren dan de “echte” winnaar. Lokalo’s (alle lokale partijen in Nederland) kregen ruim 25% van de stemmen, PvdA 23%.

Evelien Tonkens en Ronald Plasterk hamerden deze week opeens op het “luisteren” en het verschil tussen hoge en lage sociale klasse, resp opleiding, etc. Maar ook de groep hoog-opgeleiden kent veel niet-stemmers, omdat ze de landelijke politiek niet willen. Is bij die groep wel aandacht voor een lokale partij? Hoe dan, als je je niet opeens wilt positioneren als een nieuwrechts alternatief voor PVV?

Doe je dat misschien met een heldere, korte, snelle boodschap, dus niet een allesomvattend idee over de stad, maar juist de onderdelen/bouwstenen die daaraan ten grondslag liggen?
Volgens mij is er voor een lokale partij, zonder ideologie maar open en pragmatisch, niet zoiets als “de boodschap”, met de bijbehorende zendingsdrift. Er zou een heel boodschappenmandje vol mogen zijn, waaruit utrechters hun eigen meest belangrijke punten kunnen kiezen. Voor hun keuze van de partij waarop ze willen stemmen. Iemand die veel doet met sport, en sportvrijwilligerswerk zal ons eerder beoordelen op wat wij voor sportverenigingen en vrijwilligerswerk betekenen, dan op wat wij vinden van een megabibliotheek op het Veemarktterrein.
Wordt dat de kern van een nieuw partijprogramma? Toegesneden op helder benoemde onderwerpen, en op wijken en buurten? Met weinig wollige tekst, veel beeld, en mogelijk ook eindelijk eens interactief met Twitter, een community, etc?.
Wordt vervolgd….