@ Marina: wat doe jij op 6 juli van 16:30 tot 18:30? :-)

"If your organisation requires succes before commitment, it will never have either" (Seth Godin, Tribes)

Wat er wel moet zijn, is een bepaald vertrouwen/geloof. Dat is het zaadje. Het laten groeien van collectieve verliefdheid vereist wellicht een strakke hand, maar je moet het m.i. niet zo noemen omdat dat veel weerstand kan oproepen. De strakke hand bestaat m.i. daarin dat je een omgeving schept waarin de grote harige droom kan groeien.  Als dat niet lukt is het een kwestie van 1. de droom zodanig vertalen dat mensen er deel van uit willen maken of 2. andere volgers zoeken.  Begin klein. Wie zijn er enthousiast over jouw/jullie droom?  Is ie doorvertelbaar. Volgens Annet is dat zo en hebben jullie dat in andere sessies allemaal uitgebreid gedeeld. Ik raakte zelf gisteren niet geïnfecteerd, maar ik deel jullie historie dan ook niet.

Wat ik heel groot en sterk vind aan de droom die je omschrijft is de schaalgrootte en de synchroniciteit. Zou ik verliefd op kunnen worden. Wat ik er ook nog graag in zou zien is de reden waarom je sociaal constructionisme zo'n mooi ding vindt? Dat maakt de droom nog groter en inspirerender? Ik vind het zelf een prachtig ding omdat het kan leiden tot tolerantie en vertrouwen. En welke organisaties groeien en bloeien beter dan die waarin er vertrouwen heerst in elkaars kunnen? Waar mensen op waarde geschat worden? Waar mensen wakker gekust worden?

Dat laatste miste ik gisteren in de bijeenkomst. Ik zag dat de inbreng van diverse mensen "de kop in werd gedrukt" als zijnde niet relevant  "omdat we graag verder willen". Het misverstand is denk ik dat het luisteren naar mensen ook betekent dat je aan hun wensen gehoort geeft. Dat is niet zo: maar mensen willen er wel zeker van zijn dat je hoort wat ze zeggen en vinden het vervolgens veel minder belangrijk of je ook dóet wat ze zeggen. De drijfveren om mee te doen verschillen en ik denk dat je die helder moet zien te krijgen (voor zover ze dat al niet zijn). En dat die verschillen er op zijn minst mogen (m.i. zelfs moeten!) zijn. Waar krijgt iedereen energie van?  

@Marina: Beschouwen blijft natuurlijk leuk, maarre laat ik het kort houden:

1. Ik beschouw mijzelf in deze niet als leider, en voel dus ook geen verantwoordelijkheid om anderen te doen bewegen. Jouw tip lijkt me dan ook iets voor degene die de schoen wil aantrekken.
2. Waarom ik sociaal constructionisme een mooi ding vind? Kijk, het is al risicovol om iemand naar zijn dromen te vragen. Maar de vraag "Waarom droom jij dit?" gaat m.i. geheel voorbij aan de essentie van het construct droom. Ik vind het omdat ik het vind.
3. Dus ja: het antwoord schuilt ergens in jouw tweede alinea.... ik leef in/van een stuk of vijftien parallelle initiatieven rond 'humanisering van organisatie'. Daar mag er heus wel eens eentje van sneuvelen hoor. Geen reden tot psycho-analyses, maar een typisch gevolg van "2.0".

Wie schreef ook weer Dromen, Durven, Doen? Aardige trits, welbeschouwd.