Ieder jaar weer een feest. Ook gisteren weer;.......Ik ben al vroeg wakker en hoor voetstapjes op de trap naar beneden toe. Het is leuk om te ervaren dat iedereen al weet wat er gaat gebeuren en we het toch allemaal voor elkaar geheim houden. Een openbaar geheim zeg maar. Een ritueel waar ik intens van geniet. Ieder jaar word ik mijn bed uit gesleurd om beneden vol van vreugde te reageren op de gedekte tafel. Ook dit jaar raken de cadeau van de kids me. Nina heeft een fotolijst geknutseld, wel pas op vrijdag want we hadden zo ontzettend druk op school pap……. En Lois heeft een dartbord van klei gemaakt. Ze moest iets maken wat ze graag met haar vader doet. En ja, ik gooi graag pijltjes….

Tijdens vaderdag denk ik ook altijd een paar momenten aan mijn eigen vader. Hij is 9 jaar geleden overleden. Het nummer van Stef Bos “Papa” galmt dan door mijn hoofd. Vroeger vond ik het een verschrikkelijk nummer. “Papa, ik lijk steeds meer op jou….” “Tuurlijk, echt niet….” dacht ik heel lang.

Nu jaren later ervaar ik pas dat juist door te zeggen: “Ik lijk heeeeeelemaaaal niet op mijn vader………..” ik de overeenkomsten juist bevestig en dus meer ‘vastzit’ aan hem.

Door te zeggen “Ik lijk op mijn vader………….” blijf ik bij mezelf, en geef ik mezelf juist de ruimte om op eigen benen staan en dingen op mijn manier te doen.

Ik draag dan ook mijn ondernemerschap op mijn manier op aan mijn vader.


Oja, sinds een paar jaar ben ik groot fan van Stef Bos…….:-)