Tien jaar geleden werkte ik bij de rijksoverheid en stormde enthousiast op mijn tweede grote arbeidsconflict af. Toen zei een vriend: ‘Weet je wat jij moet doen? Mediator worden. Je bent toch lui en dom en als je zo doorgaat ook dakloos, dus je past helemaal in dat functieprofiel!’ Natuurlijk volgde ik zijn goede raad, want waar heb je anders vrienden voor? En zo kwam ik terecht bij The Lime Tree en de basisopleiding mediation. Het voelde als thuiskomen.
Op wolkjes deed ik de training bij mister mediation Steve Whittaker, de veel te vroeg gestorven Adèle Couzijn en titelverzamelaar Ad Kil en werkte me kapot om mijn belemmerende overtuigingen, verstoorde gedragspatronen en dito hersenfuncties af te gooien. Ik weet niet of het helemaal gelukt is, maar zonder wat vlekjes op je blazoen en eelt op je ziel is een mens zo saai ;-)
Daarna volgde de grote stap: een eigen bedrijf beginnen. Hilarisch! De Kamer van Koophandel wilde me in de categorie voor juridisch adviseurs passen, terwijl mediation juist bedoeld is om andere dan juridische oplossingen voor een conflict te vinden. De Gouden Gids wist zeker dat ik bij de yoga instituten moest horen. Want ik gaf toch les aan mensen om op zo’n Indiase manier rustig te worden?
Er moest nog veel veldwerk verricht worden, dat was direct duidelijk.
Dus trok ik van Rotary naar brancheberaad, van ministerie naar multinational om de blijde boodschap te verkondigen; ‘Ruzie mag!’ We maakten de eerste Nederlandse mediationfilm, die alle fasen van mediation liet zien. Justitie ging meedoen met projecten om mediation in te burgeren, want ja, de rechters waren zo overbelast. Marijke Lingsma en ik schreven boeken en maakten Spelen met Conflicten.
Ja, de missionaris houding is bekend bij iedereen die ooit iets nieuws heeft geïntroduceerd.
En nu, tien jaar later hoef ik bijna nooit meer uit te leggen wat mediation is. Alleen dat conflictkundige…

Kom ook naar Feest op 09-09-’09 van 09.09 tot 21.09 uur!