Heel lang wist ik het zeker. Trouwen, da’s niet mijn ding! Ik wilde na mijn studie met een kat en een kanarie op een flatje in Leiden zitten, de belastingacademie doen en daarna kwaadwillende burgers en bedrijven op de huid zitten om hun onvrijwillige financiële bijdrage aan de ontwikkeling van onze maatschappij te leveren.

Het liep anders.
Ik had allerlei bijbaantjes om mijn studie te bekostigen. Meestal korte klussen, maar ook een tijd lang bij de V&D als doza-hulp. En al op de eerste avond kwam er een spetterend knappe, blonde, lange man binnen. Van pure schrik gaf ik hem teveel geld terug, dat hij direct met een warme blik en een vriendelijke glimlach teruggaf. Liefde op het eerste gezicht.
Intussen zijn we 34 jaar, 3 kinderen, een kleindochter en een paar carrières verder en de vlindertjes zijn er nog steeds.

Toen ik hem leerde kennen was Richard nog bezig aan zijn promotie over organokoperverbindingen. In die tijd was het een behoorlijke uitdaging om organisch en anorganische verbindingen aan elkaar te koppelen. Maar ja, het onmogelijke mogelijk maken, hoort tot de uitdagingen die helemaal een kolfje naar zijn hand zijn.

Dus toen de IT in de versnelling kwam, stapte hij over naar Capgemini om daar zijn analytische vermogens, kennis en kunde in te zetten, de laatste jaren vooral in de wereld van verzekeringen.

Een specialistische kenniswerker met helikopterview, bedreven in het communiceren met klant en gebruiker, gewend nieuwe ontwikkelingen te spotten en om te zetten in praktische toepassingen en in staat collega’s te coachen.

Benieuwd naar deze bijzondere man? Kom dan naar FEEST! op 09-09-’09! Hier kun je je inschrijven.