Tsja en dan is het weer zover, Blizzard (misschien wel de Apple onder de gamesproducenten) kondigde vrijdag de 3e uitbreiding aan voor het immens populaire spel World of Warcraft aan. Hoe ik daar 6000 uur in "verloren" ben kan je teruglezen in mijn vorige blogs (1,2,3) (over mijn leven in dat spel), maar een aankondiging van deze vorm doet me toch even denken aan hoe het was, waarom ik terug zou komen en waar ik enthousiast van wordt, niet over de nieuwe features, maar over de gevolgen. Wil je meer weten over de features ? Lees dan even dit bericht op dutch cowboys.

Het jargon die ik hier gebruik is overigens terug te vinden door te klikken op de linkjes.

De vorige uitbreiding (wrath of the lich king) heeft me niet zoveel geboeid, ik ben veel bezig geweest met andere zaken, een verhuizing naar Utrecht, het opbouwen van een nieuw netwerk en niet te vergeten het verzamelen van kennis en het toepassen daarvan bij CDEF Holding en in het bijzonder bij MINDZ.com en het Meeting Masters team in Maarssen.

Ik heb wel mijn "karakter" naar het op dat moment hoogste niveau weten te tillen, maar daar hield het dan ook wel op. De guild waar ik op dat moment in zat heeft me zelfs nog gepromoveerd naar guildleader en vanaf een afstandje heb ik het een en ander kunnen regelen zodat ze toch ergens een doel hadden. Er zijn namelijk nogal wat nuances actief binnen een Guild, net zoals je dat ook in een bedrijf tegen komt.

De nieuwe veranderingen in het spel hebben nogal wat gevolgen. Status en aanzien van je Guild gaan in de toekomst vastgelegd worden, waar dat nu nog een "mond op mond" reclame is en een vorm van reclame op diverse fora en het online plaatsen van je vorderingen (kijk eens naar een Guild als Nihilum/Method die gewoon geld verdienen door sponsorships, als beste Guild van Europa) waarna je maar hoopt dat mensen je weten te vinden. Binnen het spel is daar weinig aandacht voor en er is (kan ik uit ervaring vertellen) weinig aandacht voor beginnende spelers in de grotere Guilds waar zo'n 30-40 uur per week wordt besteed aan het samen vechten in Instances.

Een Guild vinden is dus niet zo makkelijk, eigenlijk parallel aan de zoektocht naar gelijkgestemden. Een gezamenlijk doel (op korte en lange termijn) en een bepaalde visie, naast cultuur is idem in het huidige bedrijfsleven, als zelfstandige of onderdeel van een grotere organisatie.

Waar onze cultuur bestond uit vriendschappelijkheid, openheid, een portie humor en luchtigheid, naast het spreken van de Nederlandse taal, was ons doel vooral "fun" en een ontspannen sfeer. De verslavende factor van WoW maakt het juist dat die elementen moeilijk te verbinden zijn met de speelstijl van veel mensen, waaronder juist het management (die nogal regelmatig veranderde en door verschil van visie vaak uiteen viel)

De nieuwe features in WoW zorgen er voor dat je Guild meer regelmaat zou moeten vertonen, dat het vertrekken bij je Guild gevolgen heeft voor je persoonlijke status en het "ontslagen worden" van je functie of in een Guild ook gevolgen heeft. Dit doen ze aan de hand van bonussen die bij jouw rang in een Guild behoren, gek eigenlijk in deze economische tijd waar bonussen juist zo onder druk staan ;)

Dat dit gaat werken staat als een paal boven water, op de korte termijn. Op de lange termijn zie ik wel verandering, mensen die alleen maar bezig zijn met die "graaicultuur" en niet langer het grotere belang van de Guild inzien, vooral als de motivatie weg is en de doelen "op". Blizzard stelt deze "ladder" (wie is de beste guild) in als een incentive om langer te blijven spelen, maar het is natuurlijk wel "lonely on the top"...

Zou ik weer gaan spelen ??
Tsja dat is de vraag... Natuurlijk wil ik graag zien wat er nieuw is, maar het spelletje blijft hetzelfde. Het vraagt veel tijd en daarmee geld, maar het sociale deel is meer dan de moeite waard. Nog steeds heb ik contacten uit die tijd, mensen die me opzoeken en de kennis (want tijdens het spelen gaat het 80% van de tijd niet over het spel zelf) die ik destijds verspreid heb, doet me nog steeds goed. Terugkomen in die wereld is een warm bad, waarin je even de realiteit vergeet... Maar de lessen die er te leren zijn, heb ik al geleerd, maar wie weet hoe dit verandert is...