"Wees jezelf, er zijn al zoveel anderen!"

Klinkt als een goede slogan, vooral na vandaag. Ik heb een hele dag toehoorder mogen zijn van een estafette aan sollicitatiegesprekken voor de positie van junior adviseur. Ik krijg er hopelijk een collega bij die net als ik zoekende, en hopelijk ook steeds meer vindende is. Een fijne gedachte; want de 'meesters' gelieerd aan Berckeley Square hebben hun weg inmiddels gevonden, de 'gezellen' zijn hard op weg, en ik sta aan de start. In m'n uppie. Althans, zo voelt het soms. Maar vandaag merk ik dat ik niet de enige ben! Iedere kandidaat zit met worstelingen over wat ze nou willen, waar ze nou echt goed in zijn, en hoe ze gekomen zijn waar ze nu zijn. En daar kan ik wel over mee praten. Na mijn redelijk heftige detox periode van fabriekswerk naar vakmanschap heb ik het gevoel dat ik kan bijdragen wat betreft dit thema! Een feest van herkenning die gesprekken, constant vliegen zinsdelen als "dicht bij mezelf blijven", "authenticiteit", "persoonlijke ontwikkeling", en "identiteit" me om de oren. Welkom bij de club zou ik zeggen!