Het verhaal achter de 'Wet van Sinterklaas' verdient zonder enige twijfel de subtitel 'alweer een succes dankzij Mindz en Twitter'. Bij deze:

Donderdagavond 26 november heb ik 'geprikt' om de allereerste keer het verhaal achter de Wet van Sinterklaas te vertellen. Kort na de geboorte van het boek vroeg Martijn me of ik er ook lezingen over gaf. Mijn verbaasde reactie was "het staat toch al in het boek", wat kan ik er nog over vertellen? Waarna ik met hem afsprak dat ik er over zou gaan vertellen...

Een afspraak met gevolgen. Mijn reactie was oprecht, het staat immers allemaal in het boek. En in het boek staat niets nieuws. Hoewel populair geschreven en een hoog 'o, ja natuurlijk'-gehalte, ligt de fundering van het boek in de filosofische stroming die in ieder geval terug gaat tot Pythagoras. Alles wat er in staat is al meermalen verteld en meermalen beschreven. Er ontbrande een innerlijke strijd, waarbij ik me zowel afvroeg of mijn vertellen erover werkelijk zou bijdragen, er toe zou doen. En zo ja, hoe?

Twijfel, twijfel... vreselijke twijfel. Voor mij is een boek schrijven een manier om mijn kop leeg te maken, m'n hersenarchief op te ruimen en ruimte te maken voor iets nieuws. Dat er dan mensen zijn die ik met mijn boek aanspreek, veroorzaakt nog altijd een ongemakkelijk emotioneel mengsel waarbij ik zowel blijdschap voel voor die ander en tegelijkertijd iets heb van 'maak er maar niet zo'n punt van'.

Hoe kom je van verlangen tot ervaarbaar resultaat? Ik heb er twee boeken over geschreven en werd snoeihard geconfronteerd met 'you teach best what you have to learn most'. Tegelijkertijd de ultieme test om te controleren of mijn model ook onder deze omstandigheden stand zou houden. Ook hier bleek weer dat het veel eenvoudiger is om organisaties en mensen te adviseren wat ze moeten doen, dan om zelf weer het proces in te duiken.

Kijkend naar het model dat ik gebruik, is de belangrijkste voorwaarde voor de voortgang in een proces de hulp van buitenaf. Zoals het idee van brood pas verder kan nadat meel, water en een oven voorhanden zijn. Onderzoeken dus! Wat is er nodig, wie kan en wil dat leveren?
Lid worden van psa holland, dankzij @hansruinmans en @paulterwal was de eenvoudigste stap, al maakt het lidmaatschap van een organisatie van professional speakers, je zeker geen professional speaker.

In ieder proces zit een 'point of no return', vergelijkbaar met de fase waarin de geur van bakkend brood aan de oven ontsnapt. Je kunt het nog niet eten, maar de hele omgeving weet al dat het gaat gebeuren. In mijn proces was dit een optreden bij standupinspiration waar @resourcerer me op het podium zette en waar alle deelnemers het boek kregen. Gelukkig gebeurde dit aan het einde van de avond, zodat ik de hele avond de gelegenheid had om me te vergelijken met de andere sprekers, me af te vragen of de zaal mijn verhaal wel leuk zou vinden, zat te bedenken welke grappen ik moest maken, hoe ik kon imponeren, hoe ik over wilde komen... Kortom, ik heb zo'n uur of twee mijn leven aan me voorbij zien komen, waarna ik onderweg naar het podium besloot om daar Rob de Best te willen zijn, niets meer, niets minder. Het was de eerste keer dat ik kon besluiten om niets anders te willen zijn dan Rob de Best.

Achteraf natuurlijk niet raar dat er ook mensen waren die mijn optreden aansprekend vonden, maar dat is achteraf. Wel duidelijk was dat ik een nieuwe rol had gevonden. Mocht ik nog twijfelen aan mijn erkenning als publieke spreker, dan werd die twijfel dezelfde week nog weggenomen door @JeanetBarnhorn @kaatmossel en @LisaPortengen die mij tijdens het event Zaak en Vrouw voor 120 leeuwinnen gooiden.

Dat ik over de Wet van Sinterklaas ging vertellen was glashelder en daarmee struikelde ik over het obstakel "wat" ga ik er dan over vertellen? Hoe kan ik in vredesnaam een boek dat zo breed is als alle aspecten van het leven zelf in een half uur vertellen? Wat is mijn key-note? Gelukkig was het proces nog steeds in overeenstemming met het model, wat me de nodige houvast gaf. Vanmiddag gaf een gesprek met @mijkster ineens de doorslag: ik was er uit!

De datum staat... ik ga het doen! Ik had het niet kunnen doen zonder de steun van de vele fantastische mensen die ik via Mindz, twitter en seats2meet heb mogen leren kennen. Het was je al opgevallen dat er wat twitternamen in deze blog staan. Samen met @A_kee , @bregisback , @roemen gaven zij de impulsen, steun en vertrouwen waardoor het boek nu ook een verhaal is geworden. Met het vastzetten van de datum en de aankondiging ervan is het 'echt' geworden. Van verlangen naar resultaat... het werkt echt en ik ervaar een zeldzaam moment van dankbaarheid in de overtreffende trap...

to be continued..