In antwoord op de vraag kwamen afgelopen donderdag bij NL15 de volgende oplossingen:

1. Nederland verdrinkt langzaam door de stijgende zeespiegel. Wellicht kunnen we Nederland naar één van de plastic eilanden verhuizen (niet alleen in de Pacifische, maar ook in de Atlantische Oceaan bevindt zich een reuzeneiland van plastic).
2. Op schepen en aan kustplaatsen mag men alleen nog biologisch afbreekbaar plastic gebruiken. Dan kan het zeeleven gewoon doorleven. Eventueel ingeslikt plastic wordt gewoon uitgepoept, ipv dat dieren eraan overlijden.
3. Grote gaarkeukens in dorpen zodat geen eten hoeft te wrden weggegooid.
4. Cradle2Cradle: Stimuleer C2C met geld en kennis (mensen opvoeden).
5. Organiseer op wijkniveau wekelijks een grofvuil dag. Nu is het verboden om grofvuil mee te nemen. Als we op wijkniveau eenmaal per week een cetrale plaats aanwijzen waar iedereen mogelijk bruikbaar afval neerzet, kan iedereen weghalen wat hij wil. Aan het einde van de dag haalt grofvuil de rest op.

Het is weer duidelijk dat we op verschillende niveaus aan afval halveren moeten werken. We beginnen bij onszelf en eindigen bij de multinationals. Bovenstaande ideeen dragen bij aan het halveren van afval.

Thuis houden we rekening met ons afval en op ons werk kunnen we het voorbeeld geven aan onze collega's door daar ook rekening te houden met het halveren van afval. Neem ipv het zoveelste plastic zakje, een broodtrommel mee. Je collega's zien dat en je stimuleert hen om dit ook te doen.

Gr. Maks

Tip van Sjap Horst, architect Eco-Design. Bouwen volgens het Creadle2Cradle principe.

Gebruik "ongebakken" bakstenen voor binnenmuren. Maak ze nat en stapel ze.

• Het is een goedkoper.
• Het productieproces is minder vervuilend door het ontbreken van de oven.
• De muur behoudt zijn waarde. Het zal nooit afvalmateriaal worden, maar altijd klei blijven.
• Je kunt er dus onbeperkt een binnenmuur mee bouwen of alsnog tot potentiële buiten baksteen afbakken. (Dus je kunt hem alsnog bakken, waardoor het wel waarde verliest)