Het valt soms gewoon even niet mee, het ondernemerschap! En dat komt er even al bloggend uit!

Ik voelde me gisteren heel vrolijk, had de dag ervoor een superdag! Ik had 's ochtends een afspraak met een lieve vriendin van me, die me altijd inspireert en ik haar ook, heerlijk dat gevoel van gelijkwaardigheid. 's Middags stond er eerst een afspraak voor een Happy Hour, maar die werd maandag al verzet. Vond ik niet zo erg, wat in het vat zit verzuurt tenslotte niet. Bloggen stond op de agenda en verder nog wat social media dingen en telefoontjes. Dus ik hoefde vandaag niet de deur uit (behalve om zoonlief even naar de creche te brengen op de fiets), daar zag ik eigenlijk alleen maar voordelen van in! Lekker rustig, heb ik nodig, dacht ik nog!

Tot zover was het erg goed gesteld met m'n stemming!

En toen kwam het 's middags: een last minute afzegging van een deelnemer voor de rondetafelsessie van vandaag! Wat balen, want daardoor schoten we ineens onder het aantal deelnemers dat we als minimum hebben gesteld om door te gaan. Vervolgens zou er nog iemand anders aansluiten, die vrij vlot liet weten toch niet te kunnen. Vervolgens komt er ook nog een telefoontje van mijn oudste vriendin dat haar relatie op breken staat. Heftig! En dan merk ik (natuurlijk niet voor het eerst, maar ik gooi het er nu wel voor het eerst uit) heel erg dat mijn leven als ondernemer 1 leven is, waar ook privé emoties gewoon effect hebben op m'n stemming en gemoedstoestand.

Daarna werd ik eigenlijk alleen maar boos, niet verdrietig ofzo, maar gewoon boos! Zin om ergens tegenaan te schoppen (niet iemand hoor, agressief ben ik niet)!

Nu zul je misschien denken dat het met mij altijd goed gaat, gezien mijn zonnige foto en mijn eeuwige optimisme, nou nee dus! Ik ben ook soms gewoon boos of zelfs verdrietig, "ik ben net een mens", zeg ik wel eens gekscherend!

En wat heerlijk om dat er gewoon ook uit te gooien!

Ik help mezelf weer even herinneren hoe de vlag erbij hangt: ik werk met klanten waar ik blij van wordt, ik weet ik waar ik heen wil, wat mij onderscheidend maakt (ofwel: ik heb een visie en focus daarop, in het kader van practice what you preach wel handig!) en dan nog voel ik toch nog leegloop! STOP!! AARGH!

Dan gaat de telefoon en raap ik mezelf weer samen. Ik heb een enorm leuk gesprek met iemand die rondetafelsessies elders in het land wil gaan geven en meer info wil (ja, we hebben groei-ambities!). Ik ben zo gepassioneerd aan het vertellen dat ik merk dat ze steeds enthousiaster en serieuzer wordt en dit echt wil! En daar gaat het ons ook om, we willen liever organisch groeien met serieuze mensen, dan snel en vluchtig tenslotte.

Ook blijken we iets leuks gemeen te hebben met elkaaar, namelijk dat we beiden leidinggevenden hebben geholpen in hun leiderschap door respectievelijk training & advies, terwijl we zelf allebei nooit leidinggevende zijn geweest. We concludeerden heel krachtig naar elkaar dat ervaring in die zin ook helemaal niet nodig is om mensen goed te kunnen helpen. Juist door vanuit een ander perspectief te kijken, leert de ander meer! Meer dan van een gevierd leidinggevende die niet onder woorden kan brengen hoe hij/zij het doet. Want dat kunnen wij wel!

Ik heb de AAN-knop weer gevonden geloof ik! Jeeeehaaa!

Daarna heb ik toch nog even een goeie vriend gevraagd of ik tegen hem aan mocht zeiken (excusez le mot), wat ook heerlijk was. Gewoon even de tijd nemen voor mezelf om te zeuren en schoppen (niet letterlijk hoor) is verrijkend, kan ik je vertellen!

Vervolgens heb ik een vriendin opgebeld, die haar netwerk in heeft gezet en we hebben toch nog weer een deelnemer! Jeehaa, erg fijn! Wat is het toch waar dat als je hulp durft te vragen, het gewoon op je af komt! DUS: DURFTEVRAGEN!

Vanmorgen sprak ik Catriona en heb ik ook tegen haar nog even geuit dat ik af en toe zo boos wordt van dit soort gedoe: elke keer weer de stress dat sessies niet vol komen. Daar ben ik niet alleen in, gelukkig! Wat ons ook bindt, is dat we allebei zo het gevoel hebben dat we met de goeie dingen bezig zijn! Dus dat zijn we! Goed om dat nog weer eens even tegen elkaar te zeggen! Vanuit dat gevoel komt ook vandaag mijn ZZP-advies op Twitter: Geduld, hoop & doorzettingsvermogen heb je hard nodig om je focus te houden (ja, ik ook)!

Vanuit onze gedeelde frustratie ontstonden (in de file) super goeie ideeën, die we gaan verfijnen en toetsen in de praktijk. Dat is waar het om gaat in het ondernemerschap tenslotte: durven proberen, durven fouten te maken, durven ervoor te gaan, durven doorzetten!

En zolang ik dat aan het doen ben, voel ik me succesvol. Het financiële succes kan niet uitblijven, dat weet ik zeker!