Er staat nu Web 2.0 Apprentice & Master onder mijn naam.
Dat zet je zelf op een blogsite. Het waarom wil ik uitleggen. Gewoon om het te delen en haast nog belangrijker voor mij persoonlijk. Schrijven ordent mijn denken.

Apprentice
Rondklikken op het internet heeft een hoog serendipiteitsgehalte (3X woordwaarde 3X letterwaarde)
Serendipiteit : "Je zoekt naar een speld in een hooiberg en je rolt er uit met de boerenmeid."
Hierdoor leer ik steeds weer nieuwe dingen. Hoewel ik al jaren rondsurf op het web, ben ik pas onlangs meer met de bril van web 2.0 aan het rondsurfen.

Door mijn jaren lange ervaring als ICT-er was ik ook vaak de man die wist hoe het werkte en was veelal ook vooraan in de ontwikkelingen qua techniek te vinden.
In het verleden had ik een functie waardoor ik met grote regelmaat mensen moest leren hoe om te gaan met de computer. Zo heb ik cursussen gegeven aan kinderen, collega's, vrienden en kennissen en zelfs ouderen (Senioren aan de knoppen).
Lang was ik een echte meester. Voornamelijk autodidact op het gebied van computers en een geduldig meester voor mijn leerlingen.
Door het contact met gelijk gestemden werd mijn kennis op peil gehouden. Dit contact was uiteraard via computernetwerken (ook nog voor het internettijdperk) maar ook in het echte leven. Mijn bril was redelijk vastgezet op computerbediening en toepassingen.

Ondertussen zag ik vaag de opkomst van het web 2.0. Ik plukte de dingetjes mee die voor mij belangrijk leken. Zaken zoals chatten via MSN-messenger maar zeker ook Napster en Kazaa en later de Bit-torrents.
En opeens was er een BOEMMM! Die knal werd veroorzaakt door twee websites. Ambtenaar 2.0 en Twitter. Opeens moest ik aan mezelf toegeven dat ik een hele familie aan tools had genegeerd. Tools zoals Delicious, Fingertips online mindmapping tools en sites zoals deze Mindz.com.
Belangrijke ontdekking ook van "Het Nieuwe Werken". Hoewel ik via mijn werk ben ik nauw betrokken bij projecten rondom thuiswerken. (VMView) Bleef ik als het ware een beetje hangen in de techniek. De daadwerkelijke toepassingen en mogelijkheden vond ik terug op het internet via de BOEMM!

Door deze wake-up-call had ik snel een "nieuwe bril". Een bril waardoor ik jonge mensen zag bewegen in sociale netwerken geholpen door online tools. Jonge mensen die beschikken over grote netwerken en handelend vanuit een ease of living waarvan ik de waarde hoog weet te schatten. In deze netwerken bewegen ook mensen die net even ouder zijn (zeg maar generatie x) en die zich aanpassen aan deze jonge mensen. Er de waarde van inzien en juist ook weer de eigenschappen hebben om dit door te zetten naar de bestaande structuren in organisaties.

Van al deze mensen leer ik en door de ontmoetingen en interacties kom ik in aanraking met de meest leuke dingen die nu volop in ontwikkeling zijn. Ik voel me daardoor echt een leerling.

Master
Als middenveertiger beschik ik uiteraard over de nodige beproefde kwaliteiten. Dus hoef ik me niet volledig als leering te gedragen. Ik kan ook uitfragen wat ik nu aan kennis en ervaring heb opgedaan. Mensen die er voor openstaan gaan mee in de huidige ontwikkeling en ik merk dat ik, ook nu weer, in staat ben om mensen iets te leren. Waren het eerst technische vaardigheden met de computer. Nu zijn het de vaardigheden om hiermee de volgende stap te maken. Een stap waarbij andere waarden ook direct worden ingezet. Ik doel daarbij op het fenomeen lifehacking.
Zelf ben ik zonder het te weten al jaren een praktiserend "lifehacker". Eerder aangeduid als levensgenieter en iemand met een hoge stressbestendigheid. Zelf heb ik dat altijd afgedaan als "Ja hoor stressbestendigheid bestaat niet. Het gaat alleen om keuzes". En wat blijkt: zaken als Getting Things Done. Maar ook "Laat je computer je werk voor je doen", blijken niet voor iedereen vanzelfsprekend te zijn.
Een goeie IT-er is lui! In de positieve betekenis van het woord. Laat dat nou iets zijn waar ik ook gewoon goed in ben. Al jaren bewaar ik mijn documenten gewoon in slechts een paar mapjes. Ik weet dat er snelle zoek methodes zijn. Ik hoef dus geen tijd te besteden aan archiveringsmethoden.

Ook zo'n truuk met het [w]-tje in outlook. Dat snap ik en kan het eenvoudig instellen. Maar ik kan het ook uitleggen. En laatst ook ondekt dat dit voor een hoop mensen toch nog errug lastig is.

Ook kan ik uitleggen waarom twitter geen onzin is. Of het geheel van web 2.0.

Kortom ik leer (THX my masters) en onderwijs. (Try me)