Be The Change

Werk in uitvoering

Evelyne Peeters - Tuesday 26 July 2011 - 19:21 - 241 x read
Pling! Ineens was 'ie er. Dat Druppeltje. Dat laatste druppeltje. Druppeltje dat Emmertje deed Overlopen.

En dan? Zit je met een overgelopen emmertje, en dan? Dweilen? Eerst kraan dichtdoen misschien en dan dweilen? Ander emmertje zoeken?

Genoeg is genoeg. Basta! Ik ga iets DOEN! Ik wil iets doen met zoveel mogelijk anderen wiens emmertje ook dreigt over te lopen. Of al overgelopen is. Andere mensen die er ook gewoon genoeg van hebben.
Ben jij er daar één van?


Druppeltje
De druppel was een bericht dat ik vanmorgen las. Was gisteren al item in het NOS journaal. Wat is het geval? De website Crisis.nl is een grote flop. Werkt niet naar behoren. Doet niet waar 'ie voor opgetuigd is. Voor het lieve sommetje van ruim €450.000 wel te verstaan. Een kleine half miljoen euro voor een crisis-site die, in geval van crisis, niet doet waar die voor ontwikkeld is. Namelijk mensen van informatie voorzien. Bijna een half miljoen euro verder blijkt het zaakje niet naar behoren te functioneren en wat doet de overheid?
Streep onder het hele project en hup: geld storten in het laten maken van een nieuwe site!! Overigens is dat half miljoen euro voor het leeeuwedeel verkwanseld aan falende hosting. Hoe moeilijk kan het zijn om hosting te regelen die wèl goed werkt als het druk wordt op je site, als je daar, omgerekend zo'n €8000 per maand (!) aan uitgeeft? Nee, ik ben geen ICT deskundige, maar mensen die dat wel zijn en er veel meer verstand van hebben dan ik, beginnen zich links en rechts ook achter de oren te krabben. Hoe ik dat weet? Wel, als je 'gewoon' gebruik maakt van 'social media' dan lees en hoor je nog eens wat.
Ah, social media, daar haden ze bij de overheid ook wel eens van gehoord, maar om dat nou meteen te integreren in de crisis.nl site, dat ging de overheid toch wat te ver. Dat zal overigens bij de nieuw op te tuigen site wèl het geval zijn. Blijkbaar sijpelt er toch iets door, soms...


Emmertje
Het emmertje had al wat druppels verzameld de laatste weken. Onlangs ben ik het boek Society3.0 van Ronald van den Hoff gaan lezen. Met het vorderen van de gelezen pagina's, kwamen er in korte tijd veel druppeltjes bij. Vele bladzijden lang toont Ronald wat er in dit land steeds schever aan het groeien is. We zijn steeds meer aan het vechten tegen een steeds zwaarder wordende overheid en aanverwante (semi) overheids instanties. Deze op hun beurt, sluiten steeds makkelijker de ogen voor zaken die niet zo soepel verlopen. En dàt één en ander vaak niet zo soepel verloopt, wordt steeds beter inzichtelijk dankzij, jawel: social media!

Nou mag iedereen fouten maken, ik zal de laatste zijn die dat ontkracht. Heb zelf een indrukwekkend repertoire fouten achter de kiezen en zal er ongetwijfeld nog vele maken. Maar wat nou zo jammer is: als de overheid fouten maakt, dan kost dat in de regel geld. Veel geld. Ons geld! Want hoe werden de overheidsuitgaven ook alweer gefinancierd? Jawel: wij betalen die! En dan heet het belasting en dat is dus geld van ons allemaal. Bedoeld om er zaken mee te financieren die ten goede komen aan de (belasting) betalers!
Dus de overheid is rentmeester van ONS geld. Dan lijkt het me niet meer dan fatsoenlijk dat de overheid met het uitgeven van dat geld heel, héél secuur omgaat! En juist dat laatse, dat gebeurt dus niet. Overheidsgeld wordt met emmers, scheepsladingen tegelijk door de sloot gespoeld. Het ene na het andere dure traject en project wordt gefinancierd, het ene na het andere overmatig kostbare (overheids)gebouw wordt neergezet. Van, nog steeds, ons geld. En maar al te vaak blijkt dat de zaken rondom die trajecten, projecten en gebouwen gewoonweg schandelijk verlopen. Goed rentmeesterschap? My ass...

Ik ga hier niet een hele lijst voorbeelden aanhalen, maar voor de liefhebber: lees Society 3.0 en de haren rijzen je te berge. (ook als gratis download en gratis e-book verkrijgbaar)

Overloop
Mijn emmertje is dus vol. Tot de rand en eroverheen. Te veel verhalen gehoord van falend beleid. Te veel verhalen gelezen waarin wordt aangetoond dat de overheid en semi-overheid ons geld over de balk smijt, dan wel in de sloot smijt. En er vervolgens geen rekenschap over aflegt. De NOS kon zelfs met beroep op de WOB (wet openbaarheid bestuur) slechts een deel van het falend beleid bij de crisis.nl site boven water krijgen. Veel informatie is er 'gewoon' niet. WTF? Jullie geven geld als water uit, ons geld (!) en niemand die er verantwoording over kan afleggen?

Weet je wat: dan lijkt het me het beste dat jullie dat geld ook niet meer in beheer krijgen.
Dat zou een kind zeggen. En ik kan alsmaar geen argument bedenken waarom hij daar ongelijk in zou hebben...
Laat staan dat je het dan nòg een keer zou mogen proberen... Met 'gewoon' nieuw geld. Ook van, eehhhh : ons.
Aan welke boom zei u dat belasting geld groeit? Dan kom ik daar toch ook eens kersen plukken :-)

En toen wat?
Toen had ze zich verbaasd en pissig gemaakt, dagen, weken achtereen. Toen had ze gedacht: 'Dit is toch echt van de gekken?" en "Waarom DOEN we hier niet iets aan?"

En toen ging ze iets DOEN! Ik heb het boek Society 3.0 nog niet uit. Goede kans dat Ronald in zijn boek ook met suggesties komt om iets te doen. Die kans acht ik zelfs vrij groot, gezien de daadkracht die Ronald niet vreemd is.

Maar, op gevaar af een beetje voor de troepen uit te lopen (thanks Alan ;-) ) roep ik hier graag de lezer op om ook in actie te komen. We moeten het toch in Nederland voor elkaar kunnen krijgen dat we het bestuur krijgen dat we wèl willen? En een uitvoering waar we wèl voor willen betalen?

Wat nu als we alle ondernemende geesten, die niet bang zijn om mee te denken over mogelijke oplossingen, bijeen brengen? Als we een breed platform opzetten, waar veel kennis en kunde verenigd is van mensen die bereid zijn constructief mee te denken over hoe het beter kan. Dat is er eigenlijk al en dat heet dan 'Twitter'. Maar misschien is er iets anders nodig dan Twitter om de dames en heren die nu 'werkzaam zijn binnen de overheid' ervan te overtuigen dat er heel veel bereidwilligheid voorhanden is in Nederland om mee te denken over goedwerkende oplossingen voor problemen en vraagstukken die ons allemaal aangaan.

Het zou leuk zijn als je je reactie achter laat met jouw visie èn jouw oplossing. Want: Mijn vraag aan het einde van dit stukje is: hoe organsieren we dat?






















Latest Change by: Evelyne Peeters on Wednesday 27 July 2011 - 05:39

Comments

Floor Urbanus
Floor Urbanus -  (2011-07-26 20:02)
Beste Evelyne
In grote lijnen ben ik het eens met je artikel. Je zou ook eens het boek easycratie moeten lezen (ook te downloaden). Ik heb nog wel wat opmerkingen. Als ik 1.500 euro per maand verdien en elke maand 1.800 euro uitgaat kan ik met mijn boerenlogica aan zien komen dat heel snel in te de problemen kom Ik leef boven mijn stand. De oplossing is om te proberen 1.300 euro per maand uit te geven en dan hou ik zelfs geld over. Voor de overheid geld hetzelfde. Alleen als die minder willen gaan uitgeven gaan 16 mjn mensen lopen gillen dat dat niet kan. Soms hebben ze helemaal gelijk alleen is het jammer dat ze niet met alternatieven komen. Wij als Nederland leven ook boven onze stand en hebben ook onze eigen verantwoordelijkheid. De overheid doet nu aan paniekvoetbal en dat is ook niet goed. Ik heb wel een oplossing die de overheid veel geld kan oplveren. Als we als burger onze burgelijke ongehoorzaamheid eens loslaten en ons aan de regels houden. Als we dat al eens zouden doen in het verkeer, moet je kijken wat de overheid kan besparen aan verkeersmaatregelen, zoals allerlei drempels, rotondes en wat voor maatregelen er genomen worden. Natuurlijk wordt er gelijk gezegd, maar al die bekeuringen dan. Naar mijn mening wegen die niet op tegen de kosten. Zo vind ik in het algemeen dat we snel met onze meningen klaar staan over hetgeen niet goed gaat, terwijl ik vind dat we klaar moeten staan met mogelijke oplossingen om de problemen. Denk niet in problemen maar in oplossingen
Mirjam Gaasterland
Mirjam Gaasterland -  (2011-07-27 07:21)
Beste Evelyne en Floor,
Conclusie is dus dat deze samenleving ontspoort door gebrek aan vertrouwen. En we willen met zijn allen teveel en vooral voor onszelf. Het wantrouwen en de controle die vervolgens nodig is, kost inderdaad bakken met geld.
Wat zou het mooi zijn als de samenleving gebaseerd zou zijn op bezielde verbanden waarin het gedeelde belang voorrang heeft op het belang van het individu. Ons denken is zo doordrenkt met boodschappen dat je goed voor jezelf moet zorgen - op zich niets mis mee - maar we zijn er behoorlijk in doorgeschoten. En we creëerden vervolgens een samenleving waar het belang van de economie - wat is eigenlijk 'de economie' - voor gaat op alles dat echt waarde heeft.
In de bijbel staat dat je moet kiezen voor God of mammon. Ik vertaal dit maar dat je moet kiezen tussen geld of liefde als leidraad voor je keuzes. Toen de crisis in 2009 op zijn hoogtepunt was, hoopten we dat deze een louterende werking zou hebben. Helaas! Ik weet niet wat er nodig is om een echte verandering te bewerkstelligen.
Desiree Rosier
Desiree Rosier -  (2011-07-27 07:23)
Ha Evelyne, ik herken jouw emoties en overpeinzingen goed. Las een leuke quote die wel aanspreekt “Life is like a box of sardines and we are all looking for the key”~Alan Bennett
En het kost mij ook wekelijks wat energie om telkens weer de keuze te maken tussen "laat maar" en "ammenooitniet, wat drijft mij en wat kan (ik) wel?".
En een blik op wat er ooit goed ging en nu goed gaat en mooi is helpt me daarbij.

Je verdriet, boosheid, verwarring, verwondering en frustratie
gewoon laten zijn en laten passeren.
Strijden met een glimlach en een knipoog. Beetje Don Q en voor de rest lekker jezelf.
Met een focus op je naaste en directe omgeving (think global , act local).
En ook gesterkt en geinspireerd door al die anderen hier en daar die wel goed bezig zijn, boven en onder de radar. En niet in het laatst door de steeds grotere verbondenheid, lang leve Internet en alle social media oplossingen.

"If you keep thinking about what you want to do or what you hope will happen, you don't do it, and it won't happen.”- Desiderius Erasmus past goed bij wat ik ook tijdens onze Be The change tijd ook uitdroeg en nastreefde samen met jou en de anderen.
Gisteren ontdekte ik opnieuw dat mijn weerstand in gesprek met mensen die gewoon hun leven leven en zich nogal simpel of hard uitlaten over status quo & misstanden, meestal ongepast en voorbarig is. Bij nadere kennismaking blijken het net zulke betrokken individuen te zijn met eigen visie op het geheel en alle onderdelen....die meer wel dan niet blijken overeen te komen met de mijne... Zij leven hun leven volop en rijk (niet perse financieel) en zorgen goed voor zichzelf en hun omgeving.....primair. Wat zou er gebeuren als we hiermee eens allemaal beginnen? Als oplossing?

Vorig jaar reflecteerde ik opnieuw eens op onze wens tot groots dromen. In relatie tot een klaarblijke onvermogen om de dromen succesvol te visualiseren en te betasten met al onze zintuigen.
Waarom (en hierna volgen altijd moeilijk te beantwoorden vragen en overpeinzingen realiseer ik me elke dag) is er niet 1 film over de ideale toekomst, de ideale wereld? En als je de film of het boek al vindt....dan blijken het ideologieen en niet haalbar of houdbaar, dus niet duurzaam ;-) Waarom halen goed nieuws kranten het niet?
Zijn wij eigenliljk wel in staat om te veranderen en laten veranderen naast of paralel aan ons onderdeel ' zijn' van het geheel?
Mijn antwoord is volmondig Ja. We kunnen niet en doen niet anders. Alleen is het m.i. de vraag in hoeverre we onze impact op het geheel kunnen en moeten willen pushen en verankeren.

Dit betekent denk ik niet dat we ook in staat zijn succesvol revoluties te ontketenen die stand houden. De natuur, waar we een onderdeel van uitmaken, groter zijn we mijns inziens niet (kleiner ook niet overigens) streeft naar balans en ademt door chaos, het kloppend hart. En wij, de mens, is heel goed in staat om te ontwrichten ;-) Telkens weer, zo leert de historie toch?

Zo, dit gezegd hebbende bij aanvang van weer een nieuwe dag, over naar jouw vraag; de oplossing voor falend overheidsbeleid en beperkt vermogen/bereidheid tot openheid, verantwoording en goed rentmeesterschap.
Sja....
Als ik, met Appreciative Inquiry in gedachten, terugkijk in ons verleden...hoe deden we het, wanneer waren we tevreden en blij in deze context, ontbreekt het mij aan insiprerende voorbeelden. Ben benieuwd naar andere reacties in deze context.
Fantaserend denk ik aan het invoeren van waardebepaling achteraf bijvoorbeeld voor overheidsdiensten. Dat vraagt echter wel vertrouwen in het individu en de samenleving als geheel.
Ik ben het ook met Floor eens, we kunnen zeker en grof besparen op instanties als UWV, KvK en allerhande andere diensten die in mijn ogen voornamelijk papier pushen en handhaven. Ik denk ook dat dit gepaard zal gaan met een periode van hectiek en chaos en onzekerheid. En dat betekent weer dat er een tegenreactie en behoefte zal komen aan regulering en handhaving.

Hieruit volgt de constatering (welliswaar beetje kort door de bocht) dat het probleem in the eye of the beholder schuilt. Wat als ik eens niet meer kijk naar wat er niet goed gaat ( en dit met mededogen beschouw als fouten die ik ook maak en gedrag dat ik ook vertoon alleen door een grotere entitiet/communitie dus met grotere impact op het geheel) en aandacht schenk aan wat er wel goed gaat en wat ik kan doen, samen met anderen...hier en nu?
Dit kan bezigheidstherapie worden, dit kan inspirerend werken (zie wat er nu allemaal speelt en wie jij nu bewondert) en dit kan werkelijk bijdragen aan veranderingen...op kleine schaal en mischien niet duurzaam/voortdurend. Wel gezonder en met meer behoud en genereren van de energie die jij en ik nodig hebben om van overleven, via leren leven naar volop beleven te ontwikkelen.
Enne...wat wil je eigenlijk als je eerlijk bent naar jezelf nog meer?

Na mij de zondvloed werkt niet verheffend, dus net als jij en al die anderen zet ik me graag in voor nog meer moois en geluksoptimalisatie, hier en nu. En probeer er zelf ook zoveel als mogelijk plezier aan te beleven, hoe langer hoe meer. Dit is mijn 'oplossing' voorlopig.

Gelukkig dat er zich in dit tijdsgewricht nog helden bevinden, die hun vleugels naar alle kanten uitslaan, en zodoende de aderen des volks warm doen lopen, door hun groot denkraam (Ollie B Bommel via M Toonder)
En zo organiseren we dat ;-) door te blijven ontmoeten en verbinden en ieder op zijn eigen interesse gebied en met eigen kracht , kleur en competenties door te gaan met wat hij doet en hierbij anderen te inspireren en bekrachtigen. (met af en toe een feestje om dit te vieren!).
People, Planet, Party! om met de Sustainable dancefloor people te spreken.




Rob Lindhout
Rob Lindhout -  (2011-08-08 08:05)
Hoi Evelyne,

Ik voel deels met je mee. Herken die frustratie en die boosheid ook. Tegelijk heb ik geleerd dat mijn emoties eigenlijk nooit betrekking hebben op de situatie zelf.

In aansluiting op stuk van Desiree: in dat wat ik hoor of lees wordt er iets in me geraakt wat ik niet wil voelen. De emotionele reactie is daarvan het gevolg: de aandacht richten op iets anders, zodat ik het ook niet voel. En de vorm van reageren heb ik overgenomen van ouders of andere beinvloeders in mijn leven...

Wat me in mijn proces helpt (als me dat tenminste lukt) is die emotie opzij te zetten en te voelen wat het is dat een deel van mij probeert te vermijden? En soms wordt ik me dat dan bewust / komt het aan het licht. En alleen dat al voelt bevrijdend.
Vervolgens kies ik zelf ervoor om enkele van die bewustwordingen uit het verleden onder begeleiding vol aan te gaan, of beter - als volwassene verwerk ik het stuk dat ik als kind niet kon verwerken (en dus waar ik ander gedrag op heb ontwikkeld) alsnog.


Hoop dat ik duidelijk genoeg ben...
En misschien heb je er wat aan...

Tot slot. Ik dnek dat we op de wereld zijn om het leven te ervaren. Dat kan alleen als we liefde en angst kennen, het licht en het duister! Ergens denk ik dan ook dat de wereld al perfect is zoals die is.

Comment on this article

Subscribe via email

Follow the comments of this article by email: