In mijn werk als coach krijg ik van mensen die een loopbaantraject bij mij starten geregeld de vraag hoe snel het kan gaan. Ongeduld schuilt in hun vraag, het liefst willen ze morgen al in beeld hebben wat ze precies willen, om overmorgen die mooie droombaan te kunnen gaan vinden. Recht op hun doel af dus, en het liefst in één rechte streep ernaartoe.
Het mooie daaraan vind ik de enorme drive die erin doorklinkt, eager om aan de slag te gaan en eruit te halen wat erin zit. Maar tegelijk leert de ervaring ook dat juist die haast maakt dat je er dan juist níet het volste uit zult halen, dat je mogelijke kansen en inzichten mist omdat je geen ruimte laat om je onderweg te laten verrassen. Om gedachten te laten gedijen en nieuwe ideeën de tijd te geven tot bloei te komen. Terwijl juist daarin vaak de rijkdom schuilt.
Bovendien, door zo in de vijfde versnelling op je doel af te gaan vergeet je veelal om te genieten van wat je onderweg allemaal tegenkomt. Terwijl het ontdekkingsproces op zichzelf ook al zoveel energie en voldoening geven kan.
Laat vooral de reis dan ook een boeiend avontuur zijn en niet enkel een ‘noodzakelijk kwaad’ om je uiteindelijke doel te bereiken. Pas dan haal je er echt het maximale uit, misschien nog wel meer dan je vooraf ooit verzinnen kon.
Een prachtig gedicht over de reis en het doel werd geschreven door de Griekse dichter Kavafis. Ik deel het graag met jullie, omdat het mij er altijd aan blijft herinneren dat haastige spoed zelden goed is op weg naar je doel en dat de rijkdom vooral ligt in de reis ernaartoe.
Dit is een blogbericht van Vicky Marijnen - mijn doel is om mensen zichzelf te laten verrassen. Om eruit te halen wat er in ze zit, en meer! Als trainer & coach begeleid ik met veel plezier individuen en teams bij het ontdekken, ontwikkelen én waarmaken van dat maximale potentieel. Meer weten? Kijk dan eens op www.vickymarijnen.nl