Mensingeweer rond het middaguur. Trotse molen, Hollands Welvaart, torent hoog boven mij uit. 1855 lees ik. Serene rust, zacht ruizen van de wind, sluipende kater Koos, stilstaande wieken. Vandaag wordt zelfs niet voor de prins gemalen.
Voel het verleden, hier werd gemalen, voor mens en dier. Draaide pelstenen gerst tot gort. Verklonken stemmen uit het hout! Luister naar de verhalen. Klim naar boven, naar vroeger, ruik de geuren, hoor verwaaide klanken, lawaai van malen en pellen.
Vroeger toen leven nog een ambacht was. Leren nog ervaren, ruwe handen aan touwen trokken, korte zinnen genoeg waren....

Lentezon, open barstende grond, ochtendgeluiden bij het eerste licht, vlugge vleugels grijpen alles aan om te bouwen, nesten verschijnen, broedplaatsen van het nieuwe.
Zon verwarmt, geeft aandacht, zonder onderscheid, laat groeien, maakt het verschil tussen leven en dood. Zelfs het kleinste krijgt essentiële warmte, zoveel als nodig is.
De essentie van vooruitgang, idee, aandacht, ontwikkeling, geluid maken en vinden, sleuren en bouwen. Globaal beeld, reisroute, onzekerheid mag er zijn, maar niet afremmen.
Ontwikkelen gaat met schokken, geldt voor bijna alles, in fasen, van plateau naar...

Denken. Liefst ’s ochtends heel vroeg, ’s avonds heel laat. Bij opkomend licht, uitdovend licht, omsloten door gebrek aan licht. Rustig, van gedachte naar gedachte, vloeien.
Geen geluid, hooguit natuurlijk! Liefst zilte stilte, hooguit een cello, Bach! Denken, onbekende paden lopen, verbazen, dwalen zonder dwalingen, gewoon bewegen!
Is dat denken? Of toch iets anders? Denken is voor overdag! Overwegen, leren, deduceren, reduceren, beslissen, bewegen tot actie. Lijsten afwerken, geautomatiseerd denken!
Gedachten bij opkomend licht, lijken anders, volgen elkaar niet op, maar buitelen,...

Het is nog vroeg. Stil in huis, het land nog donker. Wakker worden, koffie en Twitter. Ik schrijf over een mooi project. Grootvader Gerrit Pleiter schrijft prachtige gedichten, kleinzoon slingert ze de digitale wereld in!
Dat is een symbiose waar ik van hou. Generaties die geen generatiekloof zien! Het als een dorpsslootje overbruggen. Die elkaars waarde zien, samen smeden tot een mooi verbond. Zien wat elke generatie te bieden heeft! Even later schrijf ik ‘De mooite waard’. Ik wil het al verbeteren, maar zie ineens wat er ontstaat. ‘De mooite waard’. Geweldige titel...

Kent u dat? Zo’n datum die anders is dan anderen. Die gevoel en emotie in zich draagt! Een datum, die niet zomaar voorbij gaat? Die zich laat gelden, laat voelen? Die vraagt om ‘even aandacht’, om bewustzijn, om doorvoelen. Dat is 14 januari voor mij!
14 januari 1980 sterft mijn vader. In het harnas, zoals het hoort. Tijdens een conferentie. Probeerde partijen bij elkaar te krijgen. Te vernieuwen! Er brak iets! Teveel te overspannen! ‘Te jong’; zeiden mensen, ‘zo jong’ zeiden anderen. Jonger….dan ik, denk ik.
14 januari 2012. Eenrum, Galerie Het...

’s Ochtends vroeg. Koffie, ik lees de Ommelander Courant. Eén van mijn blogs staat op de voorpagina naast het artikel ‘Liefde voor Hogeland heeft boek tot gevolg’. Dat is de kracht van Twitter denk ik!
Een jaar geleden schreef ik een blog over Social enterprise. Direct een reactie via Twitter, kom eens kijken in Kloosterburen, naar het Sint Jansklooster! Natuurlijk direct een afspraak gemaakt! En inderdaad daar gebeuren heel mooie zaken. Burgers die weten wat ze willen, samen verantwoordelijkheid pakken. Samen denken, samen doen! Een project om het Sint Jansklooster...

Eenrum. Het regent zachtjes, Galerie Het Raadhuis, vlieg de laatste meters naar de zware deur. Sta stil, voel de druppels in mijn haar! Monumentaal pand, Amsterdamse School, burgerlijk verleden. In gedachten hoor ik fluisterende stemmen, geluid van stempels, schrijvende burgemeester, ambtenaar oudste in rang. Macht zonder gezag. Hoor voetstappen, het sluiten van de kluisdeur als de avond valt.
Ik voel het gebouw, robuust, maar uitnodigend. Nu vrijplaats voor kunstenaars, geeft energie, schuilplaats vol dromen en passie! Vijf jaar geleden ontstaan uit een breuk met het verleden. Als een...

Het is laat, aardedonker, zie geen hand voor ogen. De nacht, donkere toedekker, in volle glorie. Ogen geven toe, zien wordt voelen! Loop op geheugenpaden, moeiteloos van herinnering naar herinnering. Mijn lichaam kent de weg.
Sta stil, kijk naar boven, zie duizend sterren, geen maan! Reizend licht, geluidloos. Licht van eeuwen, verbonden constellatie, alles omspannend! Begrijp de oneindigheid, teken sterrenbeelden in de lucht. Sprakeloos kijken, luisteren, voelen!
Ultieme leegte, toch geen stilte, symfonie van geluiden, zacht, ritselend, dan bulderen, stormend. Ik, geluid van zacht bewegen,...