Valentijnsdag. Zo’n dag dat je ontdekt dat het leven razendsnel aan je voorbij vliegt! Een dag dat je extra aandacht geeft aan iemand! Eindelijk die hartenkreet slaakt! Wakker worden met een kaart van de jongste, ‘Omdat jullie de beste ouders zijn die een kind kan wensen’. Kuch, ik ken mijzelf en heb geen illusies.

Ooit kocht ik een pin met ‘ Sorry kids, we did our best’! In een nutshell mijn visie op het leven. Kun je meer doen? Niet volstaan met ‘is wel goed zo’ maar je best doen! Neen, niet het beste jongetje van de klas willen zijn. Die uitdaging heeft mij nooit aangetrokken! Dat gaat over maatstaven!

‘We did our best’, gaat dieper, voegt iets toe aan beter willen zijn. Het zegt iets over mogelijkheden en onmogelijkheden. Over doen naar kunnen! Over jouw talenten, kracht, kennis en ervaring naar beste 'kunnen' inzetten. Maakt niet uit voor wat!

Intrinsiek gemotiveerd zijn om het te doen! Niet omdat de buitenwereld roept dat het nodig is! Van binnenuit! Betrokken zijn, vanuit je eigen visie, gaan voor het beste! Goed genoeg is tegenwoordig zo vreselijk middelmatig!

Zelfs falen geeft bij ‘We did our best’ een goed gevoel! Ken je dat? Dat je alles gegeven hebt? Iedereen, het hele team? En toch vreselijk van de mat gerost worden. Dat euforische gevoel dat falen overstijgt! ‘Who cares’ meer zat er gewoon niet in, bier! Kijk dat is ‘we did our best’! Omkijken en geen spijt hebben, van wat dan ook! Geen spijt, geen verwijt! Meer zat er niet in, ook niet minder!

Valentijnsdag! Mooie dag voor reflectie! Mag ik je uitdagen! Te gaan voor ‘I did my best’. Alles waar je dat niet bij voelt direct bij het vuilnis te zetten! Er gewoon mee te stoppen! Goed genoeg voortaan als verdomd slecht te beschouwen!

Niet vanuit een softe sociale wens om goed te doen, maar omdat het een kick geeft. Ga voor adrenaline!

Happy Valentine!

Het was mij weer een waar genoegen! Hems Zwier