Wanneer we over “vertrouwen” spreken dan hebben we het, in het algemeen, over een positieve ontwikkeling. Alsof ik, wanneer ik mijn vertrouwen uitspreek over een situatie, een ontwikkeling of over de toekomst, als het ware zeg dat het “goed” komt. Wanneer ik mij op deze wijze uitspreek, gaat daar eveneens een zekere hoop van uit. Een hopen dat het “goed” komt. Wanneer ik daar bij stil sta is er ook de andere kant van hoop. Vrees. De vrees dat het “niet goed” komt. Vrees als de achterkant van hoop. De medaille heeft twee kanten, aan de ene kant hoop en aan de andere kant vrees. Als twee tegenovergestelde polen. Twee polen die mij allebei een kant op trekken.

Vertrouwen tussen hoop en vrees. Alsof het hoop of vrees is. Ik vind mijzelf momenteel het meest in de gedachte dat vertrouwen zich letterlijk tussen hoop en vrees bevindt. Die gedachte geeft mij de meeste ruimte om optimist en realist te zijn en te blijven en tegelijkertijd mild om te gaan met mijn pessimistische gedachten die, af en toe, ook de kop op steken. Mij te realiseren dat een situatie zich anders kan ontwikkelen dan dat deze er nu uit ziet. Ten goede of ten kwade. Vertrouwen op een dergelijke manier is een vertrouwen dat ik om kan gaan met de situatie hoe deze zich ook zal ontwikkelen. Een weten dat er voldoende hulpbronnen aanwezig zullen zijn die mij zullen helpen om mij te verhouden ten opzichte van het leven zoals dat zich naar mij toebuigt.

Wij beschikken als mensen, hoewel we ons daar niet altijd van bewust zijn, over veel hulpbronnen. Hulpbronnen die ons kunnen helpen om zowel onze hoop als vrees in de ogen te zien. Deze hulpbronnen bevinden zich binnen onszelf, met al datgene dat maakt wie wij zijn. Ze bevinden zich ook bij mensen om ons heen waarmee wij ons kunnen verbinden. Daarnaast kunnen we onze hulpbronnen vinden bij datgene dat en Diegene die ons overstijgt en veel groter is dan wij zelf. Voor mij is dat God . Als ik dit zo neerschrijf vind ik dit werkelijk een bemoedigende gedachte. Een gedachte die mij helpt om te vertrouwen op de toekomst. Wetende dat ik steeds mijn weg zal vinden, mij helpt om op de weg te “zijn” en te wandelen en die mij, uiteindelijk, op mijn bestemming brengt.