Uit het digitale Volkskrant-nieuws van vandaag:
... Met de kennis over het verloop van de verkiezingen in het achterhoofd zou de PvdA veel groter zijn geworden. Dat blijkt uit een peiling van Maurice de Hond. Gevraagd wat ze zouden stemmen met de kennis van nu zou de partij van Job Cohen 38 zetels halen, acht meer dan woensdag bij de verkiezingen. Met de extra zetels, die ten koste zouden gaan van SP, GroenLinks en D66, zou de PvdA met afstand de grootste partij zijn. De VVD zou bovendien twee zetels minder halen en op 29 uitkomen, slechts een meer dan de PVV. De Partij van Geert Wilders zou profiteren van een nog groter verlies van het CDA en van een hogere opkomst. Meer mensen zouden volgens De Hond gaan stemmen als ze van tevoren het verloop van de verkiezingen zouden weten. In de plaats van 24 zetels zou Wilders er 28 halen. Het verlies van het CDA was met twintig zetels bij de verkiezingen al historisch te noemen, maar de partij van premier Jan Peter Balkenende zou er nog vier kwijtraken. Daarmee zou het met zeventien zetels nog wel de vierde partij zijn. SP, GroenLinks en D66 zouden ieder twee zetels kwijtraken ten opzichte van de verkiezingen. De SP zou dertien zetels krijgen, GroenLinks en D66 elk acht. De ChristenUnie zou zes zetels krijgen, een meer dan nu en de Partij van de Dieren zou er alsnog een verliezen en daarmee halveren....

Dat geeft toch te denken...
Iedereen heeft het maar over opkomstpercentages, wel of niet slecht weer op verkiezingsdag, de performance van de lijsttrekkers, de hoeveelheid flyers onder de ruitenwisser. Punt is dat onze complete regeringssamenstelling, en daarmee in potentie het landsbeleid, bepaald wordt door de waan van de betreffende verkiezingsdatum. Want een week later zou het er heel anders uit gezien hebben.

Nu kun je als oprechte marketeer gaan denken dat je - gegeven een verkiezingsdatum - dan een weekje eerder met de partijcampagne had moeten beginnen. Maar daar doel ik niet op. Ik doek op het simpele feit dat onze volksvertegenwoordiging veel meer een dynamisch proces is dan een constante voor vier jaar. Wisten we al natuurlijk.

Gek eigenlijk. Want daar waar ik de aandelenwaarde van een bedrijf/organisatie graag een tijdje zou willen bevriezen om al dat gespeculeer (lees: het anders waarderen van een bedrijf dan de intrinsieke waarde) te voorkomen, neig ik andersom te pleiten voor een soort AEX voor landsbeleid-thema's.

Een AEX van het regeringsbeleid?
Ik roep al een tijdje dat ik het wat lastig vind om op één partij te stemmen. Dat ik op mijn stemformulier liever een rijtje beleidsvoorstellen zou zien, en dat ik daar vijf of zo zou mogen rood maken. Dat uit die verkiezing dan een strategische beleidsagenda zou voortvloeien. En dat er vervolgens leiders op mogen staan die zich hard willen maken voor een dergelijk 'pakket'.

Al doorredenerende stel ik vast dat ook deze set een momentopname zou betekenen, maar veel meer dan een partijvertegenwoordiger aan het werk te zetten, zet je dan als burgers meteen een beleidsagenda in gang. De realisatie daarvan zou je naar de oude Demming met een Plan Do Check Improve cyclus kunnen benaderen. En op basis daarvan zou je dan (jaarlijks?) wijzigingen in de strategische agenda kunnen doorvoeren. Op Prinsjesdag bijvoorbeeld. Maar dan geen onderonsje tussen MP en Koningin. Nee, Prinsjesdag als jaarlijkse verkiezingsdag! Bij een grote organisatie waar ik ooit werkte noemden ze dat de 'Rolling Planning'.

De balanced score card van al die - nee, al onze - strategische beleidspunten - zou als een AEX-beurskoers zichtbaar moeten zijn voor iedereen. En bijstellen op basis van voortschrijdend inzicht is toegestaan....

Episofie
Als nawoord bij bovenstaande mijmering moet ik kwijt dat het een niet overdachte geestelijke oprisping betreft. Niet nagelezen, noch gecorrigeerd. Sneuvelversie is nog een te zacht uitgedrukte benaming voor bovenstaand proza. Herken je de gedachtenlijn, reageer dan en vul aan. Want ook deze visie ontwikkelen we wat mij betreft bij voorkeur samen.

Is dat wat we onder democratie verstaan?