Ik ben al een paar jaar vrijgezel.

De vader van mijn dochter en ik zijn natuurlijk niet voor niets uit elkaar.

We verschillen teveel.

Deze verschillen zijn met de jaren juist duidelijker geworden (waardoor ik ook gelukkig eindelijk af ben van dat schuldgevoel; “als we het nog wat langer geprobeerd hadden”, “als ik me misschien meer opengesteld had...”)

Als je uit elkaar bent en je hebt samen een kind is “communiceren” heel belangrijk.

Jaja. Dat snap ik ook wel. En dat staat ook heel mooi in “de boekjes” maar doe het maar eens.

Als je tegen over elkaar zit tijdens mediation (een gesprek met een derde erbij om te voorkomen dat je elkaar in de haren vliegt) en je hebt het over een gevoelig onderwerp (omgang en dochter) probeer dan maar eens alle “gesprekstechnieken” te onthouden, je emoties “gewaar te zijn” en écht te luisteren..

Dat heb ik allemaal nog niet helemaal onder de knie.

Wat me wel gelukt is, is vast houden aan wat ik denk dat goed is en zoveel mogelijk rekening houden met alle betrokken partijen. Ik ben gestopt met twijfelen over mijn keuzes (“ja, maar...is het wel zo zoals ik denk”...enne...”doe ik hier nu wel goed aan”. Ik vertrouw op mijn gevoel.

Wat me ook met vallen en opstaan lukt, is positief praten met de vader van mijn dochter.

Als je namelijk iets wilt ontvangen (open en eerlijk met elkaar praten), zal je het toch zelf eerst moeten geven (en niet verwachten dat de ander automatisch en direct doet wat jij het liefst zou willen).

Dus in elke vorm van communicatie probeer ik mijn intentie duidelijk te hebben (open en eerlijk en mijn gevoel volgen) en positief te blijven (“wat fijn dat je dat aangeeft”).

Dit kan ik gelukkig ook op andere gebieden toepassen.

En jij dus ook.

Dus hier mijn leerpunten:

• Blijf volhouden ook al vind je het moeilijk om te praten met die persoon (Tijdens een mediationgesprek was ik zo gespannen dat ik letterlijk angst zweette...wat de mediator en de vader van mijn dochter mij wellicht niet in dank afnamen, haha).
• Blijf jezelf trouw. (Ik ga uit van het goede en ook van het goede van mezelf. Vanuit die gedachte maak ik mijn keuzes ongeacht de gevolgen).
• Vallen en opstaan horen erbij. (Ik ben niet heilig. Maar ik wil wel veranderen. Ik wil praten op een open manier ongeacht wie ik tegenover me heb. En ik blijf doorgaan. Soms lukt het niet. Maar vaak ook weer wel. En ik ga door totdat ik kan zeggen; “het lukt! Soms wat minder, maar het lukt!”).
• Heb je intentie duidelijk voor ogen (een moeilijk gesprek voeren doe je het beste zonder dat je wil dat de ander iets gaat doen. Dan ben je namelijk afhankelijk van de uitkomst. Ga uit van jezelf)

Wat zijn jouw tactieken voor het voeren van een pittig gesprek met iemand die je niet zo goed ligt? Laat me weten hieronder in de opmerkingen.

Lieve groet,

Carmen

Bio:
Carmen is de oprichtster van http://CarmenSmallegange.nl. Een website voor de jonge vrijgezelle moeder die het gevoel heeft alles alleen te moeten doen en op zoek is naar steun en (h)erkenning. Elke week plaatst zij een vlog op haar website met tips en steun voor jou! Tevens kan je je inschrijven op haar e-maillijst zodat je haar vlogs in je inbox krijgt (je kan je op elk moment weer uitschrijven. Je zit nergens aan vast).