Welkom in het Museum voor Recursie. Ik ben jullie suppoost Casey Suppose. Er hangen hier een paar heel bijzondere schilderijen. Ze zijn alllemaal van dezelfde schilder, die ik voor het gemak even Doggy noem. Je leert hem nog wel nader kennen. Waarom zijn Doggy's schilderijen zo bijzonder? Het zijn schilderijen van zelfportretten. Niet zomaar zelfportretten. Maar zelfportretten die ooit zijn geschilderd door schilders van een gilde dat als principe hanteerde: een schilderij zonder lijst is geen mooi schilderij. Uiteraard zorgden zij er wel voor dat hun zelfportretten een lijst hadden, en dus waren zij mooi. Nu onze Doggy weer. Die vond die zelfportretten mooie schilderijen. Zo mooi dat hij er eentje ging schilderen. Aangezien Doggy een sterk ontwikkeld waarnemingsvermogen heeft en zeer vaardig is met de penseel, maakte hij er een mooi schilderij van. Zo mooi dat het eigenlijk niet meer wilde tonen dan het zelfportret. En dus geen lijst om zijn eigen schilderij liet maken... En zo maakt Doggy dus mooie schilderijen die mooi zijn omdat ze nauwgezette afbeeldingen bevatten van mooie zelfprotretten. En die niet mooi zijn omdat ze zelf geen lijst bevatten, als je tenminste ook de principes van het schilderobject wilt respecteren... Zoals ik al zei, dit is een bijzonder museum... het Museum van Recursie. Welkom en vind jezelf hier in terug.