De rook rondom de belevenissen van het Nederlands elftal van Bert van Marwijk is aan het optrekken. In het verre Zuid Afrika begonnen zij aan een mooi avontuur. Spanning in de poules, de introductie van de vuvuzela, halve finale, finale en dan de spetterende huldiging in Nederland! Juli 2010 was een enerverende maand. Wat een toernooi! En wat een kijkplezier voor alle Nederlanders. Vanuit hun huiskamer, vanaf de terassen buiten of vanaf hun vakantiebestemming. Ikzelf heb de halve finale en de finale in Turkije mogen zien. Samen met een paar dozijn vakantievierende Nederlanders op een tropisch terras voorzien van voldoende versnaperingen, heerlijk! Veel vreugde en jolijt na de halve finale en toch ook wel de kater en het draagbare verdriet na de finale. We dronken er maar een borrel op…

Het Nederlands team onder van Marwijk heeft zich in Zuid-Afrika ontwikkeld tot een hecht team met een goede mix van talent en teamspirit. Wat is dat eigenlijk: teamspirit? Boeken vol zijn erover geschreven. In Zuid Afrika zagen we wat dat in de praktijk doet met het presteren van een team. Het wordt meer dan de som der talenten. Het geeft iets extra’s waardoor een team beter gaat functioneren dan op grond van de individuele kwaliteiten vooraf werd verwacht. Hoe belangrijk is de coach hierbij? Van Marwijk wist een verbond te smeden tussen individuen die zeker niet allen beschikten over een uitzonderlijk talent. Sommigen stegen duidelijk uit boven de groep. Anderen konden zich bewijzen als Rookie. Een enkeling presteerde minder dan op basis van het aanwezige talent zou kunnen worden verwacht. Moeilijk zat om dan de eenheid te bewaren.

Wat mij opviel aan het team als geheel was de onverstoorbaarheid, de gedrevenheid, de samenwerking en de wil om er keihard voor te werken. Ook als het even niet meezat. Wat daarvan de grondslag was? Een geloof in eigen kunnen, een doelgerichtheid en een focus op samenwerking. En “last but not least”: de bereidheid om in dienst te spelen van het team. Dienstbaarheid is een nogal onderschat selectiecriterium bij het samenstellen van een team. Met alleen getalenteerde individuen kom je er niet. Ieder teamlid moet de bereidheid hebben om in dienst van het team te spelen. Daar zou meer aandacht voor moeten zijn bij het samenstellen en ontwikkelen van een selectieteam. Bert van Marwijk heeft ons daar allen een proeve van kunnen voor gegeven. Me dunkt een wijze les voor sportieve én zakelijke teams.

Dat de eenheid in het Nederlands Elftal in Zuid Afrika door dik en dun bleef bestaan is een staaltje van goed leiderschap van “onze” coach Bert van Marwijk. Hoe hij dat gedaan heeft is vooralsnog “het geheim van de smid”. Maar wat heeft hij ons laten genieten en: wat het smaakt naar meer! Onze zomer kan niet meer stuk….