Amsterdam, krantcafe TMG
Dinsdag, 17 januari 2012

Door Anne-Floor Sinnige, TMg

‘Wilt u’ of ‘Kiest u’.
Tijdens de zevende editie van de Recruiters United Nieuwjaarsborrel, is het dit keer de beurt aan voormalig Olympisch judoka Anthonie Wurth om een praatje te houden.
Gehuld in een outfit van een half judokostuum en een half maatwerkpak, neemt hij ons mee terug naar de minuten voorafgaand aan een grote internationale wedstrijd. Met een handdoek over zijn hoofd zit hij op een bankje in de muffige kleedkamer. Zijn coach komt aangelopen, kijkt hem aan en zegt: “Je wilt Olympisch kampioen worden, maar kies je er ook voor?”

Antonie Wurth vergelijkt de situatie met de websites van de aanwezige bedrijven. Op hun ‘werken bij’ sites, worden bezoekers overspoeld met beloftes over opleiding, doorgroeimogelijkheden en inhoudelijke uitdagingen. Antonie vraagt aan de recruiters van deze bedrijven of dit ook echt zo is. Willen ze zo zijn of hebben deze bedrijven er bewust voor gekozen zo te zijn. Een garantie op succes krijg je nooit, maar als je niet bewust kiest, word je nooit een winnaar.

Vol passie en humor voorziet Anthonie ons van duidelijke parallellen tussen topsport en het bedrijfsleven. Hij laat iedereen in de zaal hun hand opsteken en de adem inhouden. Wie het niet volhoudt, laat zijn hand zakken. Met deze opdracht geeft hij ons het inzicht dat niet willen veranderen hetzelfde is als je adem inhouden: je houdt het nooit lang vol.
Hij vraagt de zaal of er een verschil is tussen topsport en het bedrijfsleven. De aanwezigen reageren massaal en er ontstaat een discussie. Ton Rodenburg vertegenwoordigt het standpunt dat in het bedrijfsleven de focus ligt op het verbeteren van de zwakke punten terwijl er in de topsport wordt gewerkt aan het nog sterker maken van de sterke punten. Een spits laat je ook niet keepen. Een voormalig topsportster uit de zaal deelt ook met ons haar mening. Volgens haar is er juist een duidelijke overeenkomst tussen topsport en het bedrijfsleven. Topsport vereist passie en discipline. Je moet er vol voor willen gaan. Dat geldt ook voor je eigen baan.

Tot slot zijn er nog een aantal adviezen die Anthonie ons op het hart drukt. In de topsport ligt het altijd aan jezelf. Wie naar een ander wijst, wijst met drie vingers naar zichzelf. Het letterlijk visualiseren van je einddoel, zoals het inbeelden van een gouden medaille om je nek, net zolang tot dat je voelt hoe het lint tegen je nek aanschuurt, helpt je om te bereiken wat je wilt. Wat hij ons ook wil meegeven voor 2012 is dat we onze kinderlijke vrijheid niet moeten verliezen. Na één week lang in een Chinese gevangenis opgesloten te zijn geweest, is het hem duidelijk waar het hem in het leven om gaat. Vol enthousiasme heeft hij ons daar een uur lang deelgenoot van gemaakt.